Surja El-Maide — Ajet 36

Kuptimi i fjalëve:

• لِيَفْتَدُوا بِهِ: që ta japin atë si shpërblim (kompensim) për t'u liruar nga dënimi.
• مَا تُقُبِّلَ مِنْهُمْ: nuk do të pranohet prej tyre ai kompensim (shpërblim).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon për gjendjen e atyre që mohuan Atë dhe të dërguarit e Tij, se ata në Ditën e Kiametit, kur do ta shohin dënimin me sytë e tyre, do të dëshirojnë shumë që të shpëtojnë. Ata do të dëshironin që të kishin në posedim gjithë pasurinë që gjendet në tokë, madje edhe një herë aq sa ajo, dhe ta jepnin të gjithën atë si kompensim për t'u liruar nga dënimi i asaj dite të tmerrshme. Por, Allahu i Lartësuar na bën të ditur se edhe sikur ta bënin këtë, nuk do të pranohej prej tyre asnjë gjë, sepse koha e pendimit dhe e veprave të mira ka kaluar. Për ta, në atë ditë, nuk ka rrugëdalje tjetër përveçse dënimi i dhembshëm që i pret.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Serioziteti i Ditës së Kiametit: Ajeti na bën të vetëdijshëm se Dita e Kiametit është ditë e vështirë dhe e tmerrshme, ku njeriu do të dëshironte të jepte gjithçka për të shpëtuar, por nuk do të ketë dobi.
2. Vlera e besimit dhe veprave të mira në këtë jetë: Në këtë botë, Allahu na ka dhënë mundësinë që me anë të besimit dhe veprave të mira ta sigurojmë shpëtimin tonë, ndërsa në botën tjetër nuk do të ketë më mundësi për kompensim.
3. Paralajmërim nga mosbesimi: Ajeti është një paralajmërim i fortë për ata që jetojnë në mohim ndaj Allahut, duke i nxitur ata që të kthehen në rrugën e drejtë para se të jetë vonë.
4. Mëshira e Allahut në këtë botë: Allahu na jep mundësinë e pendimit dhe të kthimit tek Ai në këtë jetë, gjë që tregon mëshirën e Tij të pakufishme ndaj robërve të Tij.