Surja El-Maide — Ajet 78

Kuptimet e fjalëve:

• لُعِنَ – u mallkuan, u larguan nga mëshira e Allahut.
• عَلَىٰ لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ – në librat që iu shpallën Davudit dhe Isait, bir i Merjemes.
• عَصَوا – kundërshtuan urdhrat e Allahut.
• يَعْتَدُونَ – shkelnin kufijtë dhe ndalesat e Allahut, duke i tejkaluar ato.

Tefsiri i ajets:

Allahu i Lartësuar na njofton se ata që mohuan nga bijtë e Izraelit u mallkuan dhe u larguan nga mëshira e Tij në librin që iu shpall Davudit a.s. – i cili është Zeburi – si dhe në librin që iu shpall Isait, birit të Merjemes a.s. – i cili është Inxhilli. Ky mallkim nuk ishte i padrejtë, por erdhi si pasojë e drejtë e veprimeve të tyre: ata kundërshtuan urdhrat e Allahut, shkelën ndalesat e Tij dhe tejkaluan kufijtë në mënyrë të vazhdueshme, duke bërë padrejtësi ndaj vetes së tyre dhe ndaj të tjerëve. Disa prej tyre u shndërruan në majmunë (siç ndodhi me banorët e Ejlesë në kohën e Davudit), ndërsa të tjerë u shndërruan në derra (siç ndodhi me mohuesit nga ithtarët e tryezës së zbritur në kohën e Isait) – këto ishin shenja të qarta të mallkimit hyjnor.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mallkimi i Allahut është pasojë e mosbindjes dhe shkeljes së kufijve – kushdo që i bën këto veprime, e meriton atë, pavarësisht prejardhjes apo pozitës së tij.
2. Ky ajt tregon se profetët e mëparshëm e shpallën të vërtetën pa frikë, edhe kur bëhej fjalë për popullin e tyre, gjë që na mëson se e vërteta duhet thënë gjithmonë.
3. Nderi i prejardhjes (siç ishte prejardhja e bijve të Izraelit nga profetët) nuk sjell dobi nëse nuk ka besim dhe bindje ndaj Allahut – ajo që ka rëndësi është devotshmëria dhe vepra e mirë.
4. Ky ajt na bën të vetëdijshëm për rrezikun e mëkatit dhe padrejtësisë, duke na nxitur të largohemi nga ato dhe t'i përulemi Allahut me pendim para se të na arrijë dënimi.
5. Ai na forcon dashurinë për Islamin, sepse na tregon se feja islame është feja e drejtësisë dhe e mëshirës, dhe se vetëm duke ndjekur udhëzimin e saj mund të shpëtojmë nga zemërimi i Allahut.