سوره مائده — آیه 78

معانی کلمات:

• لُعِنَ: از رحمت خدا دور شدند و مورد لعن و نفرین قرار گرفتند.
• عَلَىٰ لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ: یعنی در کتابهایی که بر داود و عیسی نازل شده بود (زبور و انجیل)، لعن و طرد از رحمت الهی بر آنان ثبت و اعلام گردید.
• عَصَوا: نافرمانی کردند و از فرمان خدا و پیامبرانش سرپیچی نمودند.
• يَعْتَدُونَ: از حدود الهی تجاوز میکردند و به حرامهای خدا دستدرازی مینمودند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال خبر میدهد که کافران بنیاسرائیل را از رحمت خود دور کرده و مورد لعن قرار داده است. این لعن و طرد، در کتاب آسمانی که بر داود پیامبر نازل شد (زبور) و نیز در کتابی که بر عیسی بن مریم نازل گردید (انجیل) اعلام شده است. برخی از مفسران بیان کردهاند که لعن بر لسان داود مربوط به گروهی از بنیاسرائیل بود که به صورت میمون مسخ شدند و لعن بر لسان عیسی مربوط به کسانی بود که به صورت خوک مسخ گشتند. علت این لعن و رانده شدن از رحمت الهی، نافرمانیهای پی در پی آنان و تجاوزشان از حدود و حرامهای خداوند بود. آنان نه تنها به گناهان کوچک اکتفا نمیکردند، بلکه در ظلم و تعدی اصرار میورزیدند و از این رو، سزاوار خشم و لعنت پروردگار گشتند.

فواید و پیامهای آیه:

• نافرمانی و سرکشی از فرمانهای الهی، انسان را از رحمت خدا دور میکند و سبب محرومیت از الطاف او میشود.
• تجاوز از حدود الهی و بیاحترامی به حرامهای خدا، عاقبت وخیمی دارد و انسان را به هلاکت و خواری میکشاند.
• خداوند در همه زمانها بر اعمال بندگان آگاه است و کسانی که راه کفر و طغیان را پیش گیرند، حتی اگر از امتهای پیشین باشند، مورد خشم و لعنت او قرار خواهند گرفت.
• این آیه هشداری است برای همه مسلمانان که از سرنوشت بنیاسرائیل عبرت بگیرند و از نافرمانی و تعدی به حریم الهی بپرهیزند تا مشمول رحمت و مغفرت خداوند گردند.