Sura Al-Ma'ida — Werset 87

Znaczenie słów:

• Tayyibat (طَيِّبَات) – rzeczy dobre, przyjemne i czyste, których dusza pragnie, a które są dozwolone.
• La tuḥarrimū (لَا تُحَرِّمُوا) – nie zakazujcie sobie, nie uznawajcie za zakazane.
• Wa lā taʿtadū (وَلَا تَعْتَدُوا) – nie przekraczajcie granic (nie popełniajcie przestępstw względem tego, co Bóg dozwolił).

Tafsir (Wyjaśnienie):

O wy, którzy uwierzyliście! Nie zakazujcie sobie rzeczy dobrych i przyjemnych, które Bóg uczynił dla was dozwolonymi – takich jak pokarmy, napoje, małżeństwo i inne czyste przyjemności życia. Nie czyńcie tego pod pozorem pobożności lub ascetyzmu, gdyż Bóg nie chce, abyście utrudniali sobie to, co On ułatwił. Nie przekraczajcie również granic wyznaczonych przez Boga, przechodząc od tego, co dozwolone, do tego, co zakazane. Zaprawdę, Bóg nie miłuje tych, którzy przekraczają Jego granice – przeciwnie, On ich nienawidzi i karze za to.

Korzyści płynące z tej ajat:

1. Islam jest religią umiaru i równowagi – nie wymaga od człowieka wyrzeczenia się dozwolonych przyjemności, lecz uczy korzystania z nich w sposób umiarkowany i zgodny z wolą Boga.
2. Zakazywanie sobie rzeczy dozwolonych jest formą niewdzięczności wobec Boga, który obdarował nas tymi dobrami – a prawdziwa wdzięczność polega na przyjmowaniu Jego darów z szacunkiem.
3. Bóg kocha tych, którzy trzymają się Jego granic i nie popadają w skrajności – ani w przesadną surowość, ani w przekraczanie granic ku temu, co zakazane.
4. Ta ajat uczy nas, że prawdziwa pobożność nie polega na umartwianiu ciała, lecz na posłuszeństwie Bogu i korzystaniu z Jego darów w sposób, który Mu się podoba.
5. Przypomina nam, że Bóg jest miłosierny i nie chce dla nas trudności – dlatego powinniśmy przyjmować Jego prawo z radością, a nie narzucać sobie tego, czego On nie nałożył.