Surat Az-Zariyat — Ayat 29

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• صَرَّةٍ (ṣarrah): swara kang banter, yaiku swara pambengok amarga kaget lan bungah.
• فَصَكَّتْ (fa ṣakkat): napuk rai nganggo kabeh driji, minangka tandha gumun utawa kaget.
• عَجُوزٌ (ʿajūz): wong wadon kang wis tuwa banget.
• عَقِيمٌ (ʿaqīm): wong wadon kang ora bisa nglairake anak (mandul).

2) Katrangan bab isine ayat:

Nalika para malaikat mau ngandhani kabar bungah marang Nabi Ibrahim, yaiku bakal kaparingan putra, bojone Nabi Ibrahim (Siti Sarah) krungu pangandikan mau. Dheweke banjur nekani karo mbengok amarga kaget lan bungah banget. Saking gumune, dheweke napuk raine dhewe nganggo kabeh drijine, kaya adate wong wadon nalika ora percaya marang sawijining bab. Dheweke banjur ngucap, "Apa aku iki isih bisa nglairake anak, mangka aku wis tuwa banget lan wiwit biyen pancen mandul ora bisa duwe anak?"

Tembung "ṣarrah" ing kene ateges swara kang banter, yaiku pambengoke amarga rasa bungah lan kaget. Dene "ṣakkat wajhahā" tegese napuk raine dhewe, minangka tandha gumun kang ora bisa diampet maneh. Dheweke ngucap "ʿajūz ʿaqīm" minangka panyuwun pangerten, kepriye bisa nglairake anak nalika wis tuwa lan mandul.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Gusti Allah iku Maha Kuwasa marang samubarang. Sanajan miturut akal manungsa sawijining bab iku mokal kelakon, nanging kersane Gusti Allah ora ana kang bisa ngalangi. Siti Sarah kang wis tuwa lan mandul tetep kaparingan putra.
• Wong mukmin kudu percaya marang janjine Gusti Allah, sanajan kahanane katon ora mungkin. Kabar bungah saka para malaikat iku bukti yen pitulungane Gusti Allah iku nyata.
• Rasa gumun lan kaget iku manungsa biasa, nanging ora kena nganti ngrusak kapercayan marang kekuwatane Gusti Allah. Malah kudu dadi dalan kanggo nambah iman lan tawakal.
• Ayat iki mulangake yen Gusti Allah iku Maha Welas lan Maha Asih marang para kekasihe, mula ora ana alesan kanggo wong mukmin putus asa saka rahmate Gusti Allah.
• Kisah iki nuwuhake rasa seneng lan semangat kanggo luwih cedhak marang Al-Qur'an, amarga ing kono akeh piwulang lan janji-janji Gusti Allah kang nyenengake ati.