Surah Adh-Dhariyat — Aya 29

Ma’anonin Kalmomin:

• "Fī Ṣarratin": Wato da ƙarar murya ko kuka mai ƙarfi, kamar yadda ake cewa "ṣarīr" wato ƙarar sauti.
• "Fa Ṣakkat Wajhahā": Wato ta bugi fuskarta da hannunta, kamar yadda mata suke yi a lokacin mamaki ko musun abu.
• "ʿAjūzun ʿAqīm": "ʿAjūz" tsohuwa, "ʿAqīm" wadda ba ta haihuwa.

Fassarar Ayar:

Lokacin da matar Annabi Ibrahim (Sara) ta ji maganar mala’iku game da bushara da haihuwar ɗa (Ishaq), sai ta fito da sauri tana kuka ko ƙara don mamaki da farin ciki. Sai ta bugi fuskarta da hannunta, tana nuna al’ajabi, kamar yadda mata suke yi a lokacin da suka ji abin da ba su sani ba. Sai ta ce: "Yaya zan haihu alhali ni tsohuwa ce, kuma ba ni da haihuwa tun asali?" Wannan magana nata don nuna mamaki da rashin yarda da yiwuwar hakan, ba don musun ikon Allah ba.

Fahimtar Darussa:

1. Ikon Allah ba ya iyakance ga al’ada ko shekaru; yana iya ba da abin da ba a sani ba, kamar yadda ya ba Sara haihuwa bayan tsofarta da rashin haihuwarta.
2. Mamaki da al’ajabi ba su hana mutum yarda da ikon Allah ba, idan ya zo da bushara daga Allah.
3. Nuna mamaki ta hanyar buga fuska ko kuka ba laifi ba ne idan ba tare da nuna rashin yarda da hukuncin Allah ba, amma ya kamata mu riƙa yarda da ikon Allah a kowane hali.
4. Wannan labari yana ƙarfafa imani da cewa Allah Mai ikon yi ne a kan kome, kuma bai kamata mu ƙyale al’ada ko tunaninmu ya iyakance mana fahimtar ikon Allah ba.
5. Ya kamata mu kasance masu kyakkyawan zato ga Allah, kuma mu yi farin ciki da bushara daga Allah, ko da yaya al’amarin yake da wuya a ganinmu.