Surah Az-Zariyat — Talata 53

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• أَتَوَاصَوْا بِهِ – Nag-usap-usap ba sila at nagkasundo-sundo tungkol dito (sa pagtanggi sa katotohanan)?
• طَاغُونَ – Mga taong nagmalabis at naghimagsik laban kay Allah, lumalampas sa hangganan ng katarungan at katotohanan.

Paliwanag ng Talata:

Itinatanong ng Allah sa talatang ito: Ang mga naunang tagatanggi ba sa mga propeta at ang mga huling henerasyon nila ay nagkasundo-sundo at nag-usap-usap upang lahat sila ay magkaisa sa pagtatakwil sa mga sugo? Hindi maaari iyon, sapagkat malalayo ang kanilang mga panahon at hindi sila nagkita-kita. Sa halip, ang nagbuklod sa kanila sa pagtangging ito ay ang kanilang pagmamalabis at katigasan ng ulo. Sila ay mga taong nagpalalo sa lupa at naghimagsik laban kay Allah, kaya ang kanilang mga puso ay naging magkakatulad sa kasamaan at kawalang-paniniwala. Ang huli sa kanila ay nagsabi ng gaya ng sinabi ng nauna, hindi dahil sa nag-usap sila, kundi dahil sa pagkakapareho ng kanilang masamang kalagayan at pagkaapi.

Mga Aral at Pakinabang:

• Ang pagkakapareho ng mga masasamang tao sa lahat ng panahon ay hindi bunga ng pagsasabwatan, kundi ng pagkakapareho ng kanilang maruming puso at pagmamalabis sa kasalanan.
• Ang pagmamalabis at pagmamataas ay ugat ng pagtanggi sa katotohanan, kaya dapat iwasan ng tao ang mga ito upang hindi siya mapalayo sa patnubay ng Allah.
• Ipinapakita nito ang katarungan ng Allah: hindi Niya pinababayaan ang mga mapagmalabis, bagkus binibigyan Niya sila ng pagkakataon, ngunit sa huli ay Kanyang sasakupin sila ng Kanyang kaparusahan.
• Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na ang tunay na pagkakaisa ng mga mananampalataya ay dapat nakabatay sa katotohanan at kabutihan, hindi sa kasamaan at pagtanggi sa mga ipinagkakautusan ng Allah.