Surja Edh-Dharijat — Ajet 53

Kuptimet e fjalëve:

• Atevasau bihi: A mos e kanë porositur njëri-tjetrin me këtë (me mohimin e të dërguarve)?
• Taghūn: Ata që e kalojnë kufirin në mosbindje ndaj Allahut, kryelartë dhe shkatërrues në tokë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e qorton popullin mohues që i përgënjeshtroi të dërguarit, duke thënë: "A mos e kanë porositur njëri-tjetrin për këtë përgënjeshtrim, brezat e mëparshëm dhe të mëvonshëm? A mos i ka lënë amanet njëri-tjetrit që ta mohojnë të vërtetën?" Kjo është pyetje që tregon habinë dhe qortimin, sepse është e pamundur që ata të jenë mbledhur mbi këtë përmes porosisë së njëri-tjetrit, duke qenë se mes tyre ka kohë të gjatë dhe breza të ndryshëm. Por e vërteta është se ata të gjithë janë njerëz që e kanë tejkaluar kufirin në mosbindje dhe kryeneçësi, prandaj zemrat e tyre u ngjajnë njëra-tjetrës në mohim dhe arrogancë. Ata nuk u mblodhën mbi këtë për shkak të ndonjë porosie, por për shkak se të gjithë kishin të njëjtin karakter të keq dhe të njëjtën natyrë kryeneçe ndaj të vërtetës. Prandaj, i pari i tyre dhe i fundit i tyre thanë të njëjtën fjalë, sepse i bashkoi i njëjti qëndrim arrogant dhe i njëjti mendim i shtrembër.

Përfitimet e nxjerra nga ajati:

1. Ngjashmëria e zemrave në të keqe dhe në të mirë është shkak për ngjashmërinë e veprave dhe thënieve, prandaj njeriu duhet ta pastrojë zemrën e vet nga këto cilësi të këqija.
2. Njerëzit e së keqes, edhe pse ndahen nga koha dhe vendi, i bashkon e njëjta natyrë e keqe dhe i njëjti qëndrim kundër së vërtetës, prandaj mos u habit nga përsëritja e të njëjtave fjalë prej tyre.
3. Thirrja në rrugën e Allahut kërkon durim ndaj kundërshtimit të mohuesve, sepse kundërshtimi i tyre nuk vjen nga arsye e shëndoshë, por nga kryeneçësia dhe tejkalimi i kufijve.
4. Ajati na mëson se argumenti i fortë kundër mohuesve është t'u tregohet se ata nuk kanë asnjë lidhje mes tyre përveçse në të keqe, dhe se e vërteta nuk matet me pajtimin e njerëzve, por me atë që ka ardhur nga Allahu.
5. Njeriu duhet t'i largohet kryeneçësisë dhe mendjemadhësisë, sepse këto janë cilësi që i bashkojnë njerëzit në mohim të së vërtetës dhe i largojnë nga udhëzimi.