Surat Az-Zariyat — Ayat 53

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَتَوَاصَوْا: Apa padha aweh wasiat marang siji lan sijine?
• بِهِ: Kanthi bab iku (yaiku anggone padha ngapusi marang Rasul).
• طَاغُونَ: Wong-wong kang padha ngluwihi wates, murang tata, lan gumedhe marang Allah.

1. Tafsir ayat:

Apa wong-wong kafir kang biyen lan wong-wong kafir kang ana ing jaman sabanjure padha aweh wasiat marang siji lan sijine supaya padha ngapusi marang para Rasul? Ora, dudu kaya ngono. Sing nyebabake kabeh padha tumindak kaya ngono iku amarga atine padha thukul saka lemah kang padha, yaiku ati kang kebak gumedhe lan ngluwihi wates marang Allah. Wong-wong kang biyen padha ngapusi, banjur wong-wong kang sabanjure uga padha ngapusi, ora merga ana kang ngutus utawa aweh pesen, nanging merga padha-padha kena penyakit kang padha, yaiku gumedhe lan mbangkang marang bebener. Dadi, kabeh iku jalaran saka watak kang padha, yaiku watak kang gumedhe lan ngluwihi wates.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen wong kang gumedhe lan ngluwihi wates iku bisa dadi sebab wong akeh padha tumindak ala, sanajan ora ana kang ngutus.
• Dadi tandha yen ati kang kebak gumedhe iku bisa nular marang wong liya, mula kudu padha ngati-ati.
• Ayat iki uga nuduhake yen Allah iku maha ngerti marang saben tumindake manungsa, lan saben tumindak ala mesthi ana piwalesane.
• Kanggo wong kang pengin cedhak marang Allah, ayat iki ngelingake supaya padha nyingkiri watak gumedhe lan ngluwihi wates, lan padha ngrungokake marang bebener kang digawa dening para Rasul.
• Ayat iki uga ndadekake kita padha ngerti yen Islam iku agama kang ngajak marang andhap asor lan manut marang Allah, dudu marang gumedhe lan mbangkang.