ซูเราะฮฺ อัซ-ซาริยาต — อายะฮฺ 53

คำสำคัญ:

• أَتَوَاصَوْا بِهِ: พวกเขาสั่งเสียซึ่งกันและกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ (การปฏิเสธศาสนทูต) กระนั้นหรือ?
• طَاغُونَ: พวกที่ละเมิดฝ่าฝืน หยิ่งผยอง ล่วงเกินขอบเขตของอัลลอฮ์

การตีความ:

อัลลอฮ์ทรงตำหนิพวกปฏิเสธศรัทธาที่กล่าวคำพูดเดียวกันกับบรรพบุรุษของพวกเขาในการปฏิเสธบรรดาศาสนทูต อัลลอฮ์ตรัสถามด้วยเชิงตำหนิว่า “พวกเขาสั่งเสียซึ่งกันและกันเกี่ยวกับเรื่องนี้กระนั้นหรือ?” กล่าวคือ คนรุ่นก่อนกับคนรุ่นหลังได้ตกลงกันและสั่งเสียสืบทอดกันมาให้ปฏิเสธความจริงกระนั้นหรือ? แน่นอนว่าไม่ใช่ เพราะคนรุ่นก่อนและคนรุ่นหลังไม่ได้พบปะหรือตกลงกันโดยตรง แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขามีคำพูดและท่าทีเหมือนกันนั้นคือความละเมิดฝ่าฝืนที่ฝังรากอยู่ในหัวใจของพวกเขา หัวใจของพวกเขาคล้ายคลึงกันในความดื้อรั้นและการปฏิเสธ ดังนั้นคนรุ่นหลังจึงพูดเช่นเดียวกับที่คนรุ่นก่อนพูด โดยไม่ได้เรียนรู้หรือถ่ายทอดจากกันโดยตรง แต่เป็นเพราะความชั่วร้ายและความหยิ่งยะโสที่ครอบงำพวกเขา

คำว่า “บัล ฮุม ก็อมม์ ฏอฆูน” (แต่พวกเขาเป็นหมู่ชนที่ละเมิดฝ่าฝืน) หมายถึง พวกเขาเป็นชนชาติที่อธรรมและก้าวร้าวต่ออัลลอฮ์ ละเมิดขอบเขตของพระองค์ และหยิ่งผยองต่อความจริง พวกเขาจึงปฏิเสธบรรดาศาสนทูตด้วยความดื้อรั้นและความเย่อหยิ่ง ไม่ใช่เพราะความไม่รู้หรือขาดหลักฐาน

บทเรียนที่ได้รับ:

1. ความคล้ายคลึงกันในความชั่วและความดื้อรั้นของคนรุ่นก่อนและรุ่นหลังไม่ได้เกิดจากการตกลงกันโดยตรง แต่เกิดจากหัวใจที่เต็มไปด้วยความหยิ่งยะโสและการฝ่าฝืน ซึ่งเป็นต้นเหตุของความหายนะ
2. การปฏิเสธความจริงมักมีรากฐานมาจากความเย่อหยิ่งและการละเมิดขอบเขตของอัลลอฮ์ มิใช่เกิดจากการขาดหลักฐานหรือเหตุผล
3. บทเรียนสำคัญสำหรับมนุษย์คือ เราต้องระวังมิให้ความหยิ่งยะโสและการดื้อรั้นครอบงำหัวใจ เพราะมันจะนำไปสู่การปฏิเสธความจริง เช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นกับชนชาติก่อน ๆ
4. อัลกุรอานเชิญชวนให้มนุษย์เปิดใจรับความจริงและยอมจำนนต่ออัลลอฮ์ด้วยความอ่อนน้อม มิใช่ยึดติดกับความเย่อหยิ่งซึ่งเป็นคุณลักษณะของพวกฏอฆูน (ผู้ละเมิด) ที่จะนำไปสู่ความพินาศทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
5. การที่อัลลอฮ์ทรงตำหนิพวกเขาด้วยคำถามเชิงประชดประชันนี้ แสดงให้เห็นถึงความยุติธรรมของพระองค์ในการพิสูจน์ข้อเท็จจริงแก่พวกเขาอย่างชัดเจน เพื่อไม่ให้พวกเขามีข้ออ้างใด ๆ ในวันกิยามะฮ์