سوره طور — آیه 12

معانی کلمات:

• خَوْض: فرو رفتن در باطل و سخنان بیهوده، درآمیختن با کارهای باطل.
• یَلْعَبُونَ: بازی کردن، به شوخی گرفتن و استهزاء کردن.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، عذاب و هلاکت را برای کسانی که روز قیامت را تکذیب میکنند، قطعی و حتمی اعلام میفرماید. این افراد، کسانی هستند که در باطل و سخنان پوچ و بیاساس غوطهورند و آن را وسیلهی بازی و سرگرمی خود قرار دادهاند. آنان به جای آنکه به نشانههای قدرت خدا و روز جزا بیندیشند، حقایق را به مسخره میگیرند و با استهزاء، دین و پیامبر خدا را بازیچهی خود ساختهاند. این غوطهور شدن در باطل و بازی با آن، نشانهی غفلت کامل آنان از عاقبت کار خویش است؛ چرا که به معاد و رستاخیز هیچ اعتنایی نمیکنند و خود را در برابر آن مسؤول نمیدانند. به بیان دیگر، این گروه نه تنها به باطل میگروند، بلکه در آن چنان فرو میروند که آن را به بازی میگیرند و از هر پند و اندرزی رویگردانند.

فواید و پیامهای آیه:

• عاقبت شوم سرگرمی به باطل: کسانی که عمر خود را صرف کارهای بیهوده و بازی با حقایق میکنند، در نهایت با خسران و هلاکت روبهرو خواهند شد؛ پس انسان باید از سرگرم شدن به امور پوچ که او را از یاد خدا و آخرت بازمیدارد، بپرهیزد.
• اهمیت جدی گرفتن دین: دین و حقایق قرآن، اموری جدی و سرنوشتساز هستند و نباید آنها را به شوخی و استهزاء گرفت؛ چرا که این کار، نشانهی جهل و غفلت است و انسان را به ورطهی هلاکت میکشاند.
• هشدار به مؤمنان: این آیه برای مؤمنان نیز درسآموز است که همواره با بصیرت و هوشیاری از لغزشگاههای فکری و عملی دوری کنند و دین خود را با وقار و جدیت حفظ نمایند.
• رحمت الهی در هشدار: خداوند با بیان این هشدارها، درِ توبه و بازگشت را بر روی بندگان باز میگذارد تا پیش از فرا رسیدن روز جزا، از غوطهور شدن در باطل دست بکشند و به سوی حق بازگردند.