سوره طور — آیه 46

معانی کلمات:

• یوم: روز قیامت.
• لا یغنی: کفایت نمیکند، دفع نمیکند.
• کید: حیله، نیرنگ، نقشه و تدبیر.
• ینصرون: یاری میشوند، از عذاب نجات داده میشوند.

تفسیر آیه:

این آیه اشاره به روز قیامت دارد؛ روزی که تمام نقشهها و حیلههای کافران و مشرکان هیچ سودی برایشان ندارد. آنها در دنیا با نیرنگ و توطئههای خود تلاش میکردند تا حق را بپوشانند و پیامبران را تکذیب کنند، اما در آن روز بزرگ، هیچ یک از این کیدها و تدبیرها نمیتواند عذاب الهی را از آنان دفع کند، نه اندکی و نه به مقدار ذرهای. همچنین هیچ یاوری و نجاتدهندهای نخواهند داشت که آنان را از عذاب خداوند برهاند یا از کیفر الهی محافظت کند. در آن روز، تمام قدرتهای پوشالی و تکیهگاههای دروغین از بین میرود و تنها قدرت و سلطنت از آنِ خداوند یکتاست.

فواید و درسهای آیه:

1. پوچی حیلههای بشری در برابر اراده الهی: این آیه به انسان میآموزد که هرگز به نیرنگ و تدبیر خود مغرور نشود، زیرا در برابر قدرت بیپایان خداوند، هیچ نقشهای کارساز نیست. تنها تکیهگاه واقعی، ایمان و عمل صالح است.
2. اهمیت آمادگی برای آخرت: انسان باید همواره به یاد روزی باشد که هیچ وسیله و کمکی جز اعمال نیک او را نجات نمیدهد. این آیه انگیزهای قوی برای بازگشت به خدا و اصلاح رفتار در دنیاست.
3. عدالت الهی: این آیه یادآور عدالت کامل خداوند است که هیچ ظلمی را بیپاسخ نمیگذارد و در نهایت، حق را بر باطل پیروز میکند. این امر دلگرمی برای مؤمنان است که در برابر توطئههای دشمنان ناامید نشوند و بدانند که عاقبت از آنِ پرهیزکاران است.
4. رهایی از وابستگی به غیر خدا: وقتی انسان بداند که در روز سخت، هیچ کس و هیچ چیز جز خدا نمیتواند یاریاش کند، دل از غیر خدا برمیکند و تنها به او توکل مینماید، که این سرآغاز آرامش و سعادت است.