Ан-Наджм сүрәсе — Аять 35

Сүзләрнең мәгънәләре:

• ә-гъиндәһү – аның янындамы, аның белән бергәме?
• гыйльмүл-гәйб – яшерен нәрсәләрне, күренмәгән эшләрне белү.
• фәһүә йәрә – ул аны күрәме, яки ул шуны күзәтәме?

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кешеләрнең бер төренә – үзенең малыннан бирергә теләмәгән, ярдәм итүдән баш тарткан кешегә мөрәҗәгать итә. Ул кеше, үзенең малының бетәчәген уйлап, ярдәм итүдән туктаган. Әмма Аллаһы Тәгалә аңа әйтә: "Әйә аның янында яшерен нәрсәләрне белү бармы? Ул киләчәкне күрә аламы?" Әлбәттә, юк! Ул – гади кеше, аның янында гәйпне белеме юк. Ул үзенең малының кайчан бетәчәген, яки аның артачагын белми. Ул ярдәм итүдән туктаса, бу – аның белә торып эшләве түгел, бәлки саранлыгы, үзенә генә карап эш итүе. Ул үзенең малын күзәтә ала, ләкин гәйпне – киләчәкне, яшерен эшләрне күрә алмый. Шуңа күрә аның ярдәм итүдән туктавы – акылсызлык һәм ялгышлык, чөнки ул Аллаһының вәгъдәсенә ышанмый. Аллаһы биргән малны Ул үзе арттыра ала, ә кеше үзенең саранлыгы белән үзенә генә зыян китерә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кеше үзенең малының киләчәген белми, шуңа күрә саранлык кылып, ярдәм итүдән туктау – дөрес юл түгел. Булган байлыкны Аллаһы биргән, Ул теләсә арттыра, теләсә киметә.
• Ярдәм итү, садака бирү – мөселманның матур сыйфаты. Ул малны кимәйтми, киресенчә, Аллаһы ризыкны арттыра.
• Кеше гәйпне белми, шуңа күрә ул үзенең акылына гына таянып, киләчәктән куркып, изгелек эшләүдән туктамаска тиеш. Аллаһыга тәвәккәл итеп, Уның вәгъдәсенә ышанырга кирәк.
• Бу аять кешеләрне юмартлыкка, ярдәм итүгә өнди, һәм саранлыкның начар сыйфат икәнен күрсәтә.