Surat An-Najm — Ayat 47

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• النَّشْأَةَ: Panciptaan, urip maneh, utawa ngadegake maneh sawise rusak.
• الْأُخْرَىٰ: Kang pungkasan, yaiku urip sawise mati (dina kiamat).
• عَلَيْهِ: Dadi kewajibane Allah, tegese wis mesthi lan ora bisa ora ditindakake.

2) Tegesing ayat:

Lan satemene dadi tanggungane Pangeranmu, yaiku Allah, kanggo nguripake maneh manungsa sawise padha mati. Iki diarani "Nasy'ah Ukhra", yaiku panciptaan kang kaping pindho, kanggo ngadhepi dina kiamat lan ngitungi kabeh amal perbuatane.

Dadi, ayat iki nerangake yen urip maneh sawise mati iku dudu perkara kang angel kanggo Allah. Allah kang wis nitahake manungsa sepisanan saka ora ana, mesthi bisa nitahake maneh kaping pindho. Iki dadi bukti kekuasaane Allah lan dadi dhasar keyakinan babagan dina kebangkitan.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen urip ing donya iki mung sementara, lan ana urip sawise mati kang kudu diadhepi.
• Nambah keyakinan yen Allah iku Maha Kuwasa, bisa nguripake manungsa maneh sanajan wis dadi lemah.
• Nggugah semangat kanggo nyiyapake bekal amal saleh, amarga saben tumindak bakal diitung ing dina kiamat.
• Ndadekake ati luwih tentrem, amarga ngerti yen urip iki ora mung mandheg ing pati, nanging ana kelanjutane kang luwih langgeng.
• Ngajak manungsa supaya ora mung mikir babagan donya, nanging uga mikir babagan akhirat minangka tujuan kang sejati.