Sura An-Nadżm — Werset 47

Znaczenie słów:

• النَّشْأَةَ – stworzenie, powołanie do życia, ukształtowanie.
• الْأُخْرَى – drugie, kolejne (życie po śmierci).

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wszechmogący i Wywyższony – informuje nas w tym wersecie, że do Niego należy wyłącznie drugie stworzenie, czyli wskrzeszenie ludzi po ich śmierci. Tak jak On zapoczątkował ich istnienie po raz pierwszy, tak też On – i nikt inny – przywróci ich do życia w Dniu Sądu. Ta druga kreacja nie jest dla Niego trudniejsza niż pierwsza, gdyż Jego moc obejmuje wszystko. Jest to jednoznaczne stwierdzenie, że zmartwychwstanie jest prawdą, którą Bóg zagwarantował, i że każdy człowiek powróci do swojego Stwórcy, aby zostać rozliczonym ze swoich czynów. Werset ten podkreśla, że sprawa ostatecznego powrotu do życia nie jest dziełem przypadku ani sił natury, lecz leży całkowicie w gestii Boga, który uczynił to obietnicą nieuniknioną.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten umacnia wiarę w życie po śmierci i Dzień Sądu, co skłania człowieka do refleksji nad swoim postępowaniem i do dążenia do dobra.
2. Ukazuje wszechmoc Boga, który potrafi stworzyć człowieka po raz drugi, tak jak stworzył go po raz pierwszy – a to napełnia serce ufnością w Jego obietnice.
3. Przypomina, że życie doczesne nie jest celem samym w sobie, lecz drogą do wieczności, co motywuje do wykorzystania czasu w sposób mądry i zgodny z wolą Stwórcy.
4. Werset ten niesie pocieszenie dla sprawiedliwych, że ich trud nie pójdzie na marne, oraz ostrzeżenie dla grzeszników, że czeka ich rozliczenie – a to prowadzi do życia w pokorze i odpowiedzialności.