Sura An-Nadżm — Werset 46

Znaczenie słów:

• min nutfah (مِن نُّطْفَةٍ) – z kropli nasienia,
• idhā tumnā (إِذَا تُمْنَىٰ) – kiedy zostaje wylana / wstrzyknięta (do macicy).

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wszechmogący i Wzniosły – przypomina w tym wersecie o swojej wszechmocy i doskonałym stworzeniu, wskazując na początek ludzkiego istnienia. Stworzył On dwie płcie – męską i żeńską – zarówno wśród ludzi, jak i zwierząt, z jednej, niepozornej kropli nasienia, która zostaje wylana do macicy. Ta kropla – słaba i ledwie dostrzegalna – staje się zalążkiem człowieka, a następnie rozwija się w pełnoprawnego, złożonego i doskonale zorganizowanego stworzenia. Zwrócenie uwagi na ten etap ma uświadomić człowiekowi, że jego istnienie nie jest dziełem przypadku, lecz wynikiem celowego i mądrego działania Stwórcy, który – jak rozpoczął stworzenie z niczego – potrafi je również powtórzyć i wskrzesić do życia po śmierci.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Pokora i wdzięczność – przypomnienie o tym, że człowiek powstał z kropli nasienia, uczy go pokory i oddala od pychy. Skoro jego początek był tak mizerny, nie powinien wynosić się ponad innych ani zapominać o swoim Stwórcy.
2. Dowód na moc Boga – ten werset ukazuje, że Bóg, który potrafi stworzyć z tak małej i słabej rzeczy istotę o tak skomplikowanej budowie, jest w stanie także wskrzesić umarłych i dać życie po śmierci. To wzmacnia wiarę w Dzień Ostatni.
3. Świętość życia – skoro życie ludzkie zaczyna się od momentu poczęcia – od wylania kropli nasienia do macicy – to znaczy, że każdy człowiek ma godność i wartość już od pierwszych chwil istnienia. Uczy to szacunku dla życia i odpowiedzialności za nie.
4. Zachęta do refleksji – werset ten skłania człowieka do myślenia nad własnym pochodzeniem i nad cudownością stworzenia, co prowadzi do głębszego poznania Boga i umocnienia więzi z Nim.
5. Równość ludzi – wszyscy ludzie – niezależnie od rasy, pochodzenia czy statusu społecznego – mają ten sam początek: kroplę nasienia. To uczy, że prawdziwa wartość człowieka nie wynika z jego pochodzenia, lecz z wiary, pobożności i dobrych uczynków.