سورت رحمن — آیت 13

د معني کلمې:

• آلاء: نعمتونه، ګټې او احسانونه (د "أَلًى" یا "أَلاء" جمع).
• تُكَذِّبَانِ: تاسو دواړه (پېریان او انسانان) دروغ ګڼئ، انکار کوئ.

تفسیر:

ای د پېریانو او انسانانو جماعت! ستاسو د رب هغه نعمتونه چې په دیني او دنیاوي چارو کې یې تاسو ته په پرله پسې توګه ورکړي دي — لکه د وجود نعمت، د عقل نعمت، د ایمان نعمت، د رزق نعمت، د روغتیا نعمت، او داسې نور بې شمېره احسانونه — نو تاسو له دغو ټولو نعمتونو څخه کوم یو دروغ ګڼئ او انکار کوئ؟! دا پوښتنه د ملامتۍ او توبیخ په بڼه ده، چې د نعمتونو د شکر پر ځای د کفر او ناشکري په اړه د بندګانو پام ځانته را اړوي. کله چې رسول الله صلی الله علیه وسلم دا سوره پر پېریانو تلاوت کړه، نو دوی به د دې آیت په اورېدو سره ویل: "مونږ ستا له نعمتونو څخه هېڅ یو هم دروغ نه ګڼو، ای زمونږ ربه! ستا ستاینه ده." دا ځواب د دې ښودنه کوي چې د نعمتونو په مقابل کې باید اعتراف او شکر وي، نه انکار. دا آیت په دې سورت کې یو دېرش ځله تکرار شوی، تر څو د نعمتونو ارزښت وښيي او بندګان د شکر او حمد لوري ته راوبولي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې د الله تعالی نعمتونه دومره ډېر دي چې شمېرل یې ناشوني دي، نو باید تل د هغه شکر ادا کړو.
• د نعمتونو یادونه د زړه نرمښت او د ایمان د پیاوړتیا سبب ګرځي، ځکه چې کله بندګان د خپل رب د احسانونو یادونه کوي، نو د هغه په وړاندې عاجزي او محبت یې زیاتیږي.
• دا آیت د پېریانو او انسانانو دواړو ته خطاب کوي، چې ټول مخلوق باید د خپل خالق د نعمتونو منندوی وي او له انکار او ناشکرۍ څخه ځان وساتي.
• د نعمتونو په مقابل کې د شکر کولو عملي بڼه دا ده چې انسان په ژبه حمد ووایي، په زړه یې وپیژني او په عمل سره یې وکاروي، لکه څنګه چې پېریان یې ښه مثال وړاندې کړی دی.