Surja Er-Rahman — Ajet 37

Kuptimet e fjalëve:

• “Insheqqat”: u çarë, u ndarë, u hap.
• “Verdeh”: ngjyrë e kuqe si ngjyra e trëndafilit.
• “Ed-Dihan”: vaj i zier, yndyrë e shkrirë, ose lëkurë e lyer me vaj; gjithashtu përmendet edhe plumbi i shkrirë.

Tefsiri i Ajetit:

Kur të vijë Dita e Kijametit dhe të fillojë katastrofa e madhe, qielli do të çahet dhe do të copëtohet. Ai do të bëhet si portë e hapur për zbritjen e engjëjve. Ngjyra e tij do të ndryshojë tërësisht; nga bluja e njohur do të kthehet në të kuqe si ngjyra e trëndafilit, por jo një e kuqe e qetë – do të jetë si vaji i zier ose yndyra e shkrirë që vlon nga zjarri, ose si plumbi i shkrirë që lëviz. Kjo ndodh për shkak të tmerrit dhe frikës së madhe të asaj Dite, kur fuqia e Allahut shfaqet në mënyrë të plotë dhe gjithësia tronditet para Madhërisë së Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na kujton se kjo botë është e përkohshme dhe se një ditë do të marrë fund me një kataklizëm të madh; prandaj duhet të përgatitemi për atë Ditë me vepra të mira.
2. Ajeti tregon madhështinë dhe fuqinë e Allahut, i Cili është në gjendje të ndryshojë krijimin e Tij dhe ta shkatërrojë atë në një çast, gjë që e forcon besimin dhe frikën ndaj Tij.
3. Përshkrimi i tmerrit të asaj Dite na bën të kuptojmë se jeta e vërtetë është ajo pas vdekjes, dhe se çdo njeri do të japë llogari për veprat e tij; kjo na nxit të jemi të kujdesshëm në veprimet tona dhe t'i përmbahemi udhëzimit të Allahut dhe të Pejgamberit të Tij.
4. Ajeti na mëson se edhe krijesat më të mëdha si qielli nuk janë të përhershme; ato do të ndryshohen dhe do të shkatërrohen, prandaj njeriu nuk duhet t'i lidhë zemrën me këtë botë, por me Allahun, i Cili është i Përjetshëm dhe i Përhershëm.