Suurah Ar-Rahmaan — Aayad 37

Macnaha Erayada:

• انشَقَّتِ السَّمَاءُ: Samadu waa ay dillaaci oo kala jeexmi doontaa.
• وَرْدَةً: Midab cas oo ubaxa warda (rose) la mid ah.
• كَدِّهَانٍ: Saliidda ama subagga la shiiday, ama macnaha kale waa sida maqaarka la subkay, ama sida rasaasta la dhalaaliyay.

Tafsirka Aayadda:

Markay samadu dillaaci oo kala furmi doonto Maalinta Qiyaame, waxay noqon doontaa midab cas oo ubaxa warda la mid ah, isla markaana waxay u ekaan doontaa sida saliidda kulul ama rasaasta la dhalaaliyay; taas oo ah calaamad muujinaysa ba’a iyo cabsida weyn ee Maalinta Qiyaame. Sidoo kale, samadu waxay u dillaaci doontaa si ay malaa’igtu uga soo degto, waxayna noqon doontaa midab cas oo dhalaalaya sida subagga la shiiday. Tani waxay ku tusinaysaa in xataa samada, oo ah mid adag oo weyn, ay la kulmi doonto isbeddel ba’an oo cabsida Maalinta Qiyaame ka dhasha.

Faa’iidooyin laga qaadan karo aayadda:

1. Aayaddani waxay noo xusuusinaysaa in Maalinta Qiyaame ay tahay Maalin dhab ah oo qof kasta uu la kulmi doono, isla markaana ay tahay Maalin cabsida iyo ba’a weyn leh, taas oo noo dhiirrigelinaysa inaan u diyaar garoobno.
2. Waxay noo muujinaysaa qudraadda Allaah ee aan la koobi karin, isagoo awood u leh inuu beddelo samada iyo dhulka sida uu doono.
3. Waxay noo xusuusinaysaa inaan ka fikirno abuurka Allaah, isla markaana aan ku noolaanno cibaado iyo dhaqan wanaagsan, si aan ugu nabadgalno Maalinta Qiyaame.
4. Aayaddani waxay noo dhiirrigelinaysaa inaan toobad keenno oo aan ku noolaanno nolol ku taal raalli ahaanshaha Allaah, ka hor inta aysan iman Maalinta aan cabsida leh.