Surat Al-Waqi'ah — Ayat 45

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنَّهُمْ: satemene dheweke (wong-wong kafir kang kasebut ing ayat-ayat sadurunge).
• كَانُوا: padha ana / padha dumadi (nuduhake kahanan kang wis kelakon ing jaman biyen).
• قَبْلَ ذَٰلِكَ: sadurunge iku (yaiku sadurunge dheweke nandhang siksa ing akhirat).
• مُتْرَفِينَ: wong-wong kang urip kepenak banget, sarwa kecukupan, lan mung nggatekake kesenengan hawa nafsune.

2) Tegese ayat kanthi jangkep:

Allah SWT ngandhakake bab kahanan wong-wong kafir kang bakal nandhang siksa ing akhirat. Satemene, nalika isih urip ing donya, dheweke iku kalebu wong kang uripe kepenak banget lan sarwa kecukupan. Kabeh kesenengan lan kamulyan donya padha dirasakake, nanging ora padha nggatekake dhawuhe para rasul lan ora gelem manut marang kebeneran kang digawa dening para nabi. Pikiran lan atine mung kejibah marang hawa nafsu lan kesenengan sing sipate sementara. Dheweke ora mikir bab akhirat, ora mikir bab tanggung jawab marang Allah. Mula saka iku, kesenengan donya kang tanpa wates mau dadi sabab dheweke lali marang Allah lan lali marang dina pembalasan. Ing akhirat, dheweke banjur nampa siksa kang abot minangka piwales saka tumindake nalika ing donya.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita kabeh supaya ora keset banget marang kesenengan donya nganti lali marang Allah lan lali marang akhirat.
• Kesenengan donya iku mung sementara, dene kesenengan akhirat iku langgeng lan luwih utama.
• Urip kepenak lan sugih iku dudu tandha yen wong iku diridhoi Allah, nanging bisa uga dadi ujian utawa malah dadi sabab siksa yen ora digunakake kanggo manut marang Allah.
• Kita kudu tansah ngelingi dhawuhe para rasul lan gelem manut marang kebeneran, ora mung nuruti hawa nafsu.
• Islam mulangake supaya kita seimbang: ngupaya kabegjan donya nanging ora lali marang bekal akhirat.
• Ayat iki nuduhake yen Allah iku adil lan ora nglalekake tumindake manungsa, mula kita kudu tansah mertobat lan ngupaya ridhone Allah.