Surat Al-Waqi'ah — Ayat 46

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• يُصِرُّونَ (yushirrūna): tetep nggege mangsa, ora gelem ninggalake.
• الْحِنثِ (al-hintsi): dosa, luput, utawa tumindak kang nyimpang saka bebener.
• الْعَظِيمِ (al-'azhīmi): kang gedhe, kang abot banget.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir mau padha tetep manggon ing kekafiran lan kemusyrikan marang Allah, ora gelem ninggalake lan ora duwe niyat tobat saka tumindak mau. Padha ngeyel lan ngukuhi kekafiran sarta nyembah brahala saliyane Allah. Dosa gedhe kang dimaksud yaiku nyekutokake Allah karo liyane, lan iku kalebu dosa kang paling abot. Saka ayat iki kita ngerti yen ora mung tumindak ala, nanging terus-terusan nglakoni lan ngeyel ing tumindak mau iku luwih mbebayani, amarga dheweke ora gelem mbalik marang dalan kang bener.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita supaya ora ngeyel ing tumindak dosa, lan enggal-enggal tobat marang Allah.
• Islam mulangake yen dosa gedhe kang paling mbebayani yaiku nyekutokake Allah, mula kudu dijauhi sak bisa-bisane.
• Kanthi ngerti ayat iki, kita dadi luwih ngerti gedhene pitulungan lan pangapurane Allah kanggo wong kang gelem mbalik lan ninggalake tumindak ala.
• Ayat iki uga nuduhake yen Allah iku Maha Adil lan Maha Ngapura, mula sapa wae kang gelem tobat bakal ditampa.
• Iki dadi dorongan kanggo kita supaya tansah ngupaya ilmu lan nambah iman, amarga ngerti ayat-ayat Allah iku dadi dalan kanggo nyedhaki Panjenengane.