Аль-Вакиа сүресі — Аят 46

1. Сөздердің мағынасы:

• يُصِرُّونَ — бір нәрсеге беріліп, одан қайтпай, қасарысып қалу, табан тіреу.
• الْحِنثِ — күнә, ауыр жазық; бұл жерде Аллаға серік қосу, яғни ширк.
• الْعَظِيمِ — ұлы, ауыр, зор.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят тозаққа лайық болғандардың бұрынғы дүниедегі қылықтарын сипаттайды. Олар Аллаһқа күпірлік етуден, Оған серік қосып, басқа нәрселерге құлшылық етуден айнымады. Олар бұл ауыр күнәні істеуге қасарысып, табан тіреп, одан қайтуды да, тәубе етуді де ойламады. Яғни олар тек бір рет қателесіп қана қойған жоқ, керісінше өздерінің адасушылық жолында табанды түрде қалып, оны әдетке айналдырды. Олар Аллаһты жалғыз деп білуден бас тартып, Оған теңдес қосудан арылмады. Бұл — иман мен тәубеге мүмкіндік болған кезде де оны пайдаланбай, күпірлік пен ширкте қасарысып қалудың ауыр зардабын көрсететін сипат.

1. Алынатын ғибраттар:

• Күнәні әдетке айналдырып, одан қайтпау — адамды қасіретке апаратын үлкен қауіп. Тәубе есігі әрқашан ашық, оны пайдалану керек.
• Ширк — ең ауыр күнә. Аллаһты жалғыз деп білу — әр мұсылманның негізгі парызы.
• Қасарысып, адасушылықта қалу адамды ақыретте өкінішке душар етеді. Сондықтан әрдайым тура жолда болып, қателіктен қайтуға тырысу қажет.
• Ислам — адамды тәубеге, тазаруға және Аллаһпен байланысын нығайтуға шақыратын дін. Бұл аят бізді күнәдан сақтанып, Аллаһқа шынайы құлшылық етуге шақырады.