ซูเราะฮฺ อัล-วากิอะฮ์ — อายะฮฺ 46

ความหมายของคำศัพท์:

• يُصِرُّونَ หมายถึง การยืนหยัดและมุ่งมั่นอย่างต่อเนื่อง ไม่ละทิ้ง
• الْحِنثِ หมายถึง บาป ความผิด หรือการฝ่าฝืน
• الْعَظِيمِ หมายถึง ยิ่งใหญ่ ใหญ่หลวง ร้ายแรง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในอดีตที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ว่า พวกเขาเป็นผู้ที่ยืนหยัดอย่างมุ่งมั่นและต่อเนื่องบนบาปอันใหญ่หลวงยิ่ง นั่นคือการตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ การปฏิเสธศรัทธาต่อพระองค์ และการฝ่าฝืนคำสั่งใช้ของพระองค์ โดยพวกเขาไม่มีความตั้งใจที่จะกลับเนื้อกลับตัวหรือขออภัยโทษแต่อย่างใด พวกเขายังคงดำเนินต่อไปบนเส้นทางแห่งความหลงผิดนั้นอย่างดื้อรั้น แม้จะมีการตักเตือนและหลักฐานชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้วก็ตาม

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การยืนหยัดบนบาปโดยไม่สำนึกผิดและไม่ขออภัยโทษนั้นเป็นสาเหตุสำคัญที่นำไปสู่การลงโทษอันแสนสาหัสในวันปรโลก ดังนั้น มนุษย์ทุกคนจึงควรเร่งรีบกลับตัวกลับใจและขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ก่อนที่ความตายจะมาถึง
2. การตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ (ชิริก) ถือเป็นบาปที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่อัลลอฮ์จะไม่ทรงอภัยให้แก่ผู้ที่ตายบนสภาพดังกล่าว ดังนั้น เราจึงต้องระมัดระวังและปกป้องตนเองจากบาปนี้ให้มากที่สุด
3. อิสลามสอนให้เรามีความหวังในความเมตตาของอัลลอฮ์เสมอ ไม่ว่าบาปจะมากมายเพียงใดก็ตาม ขอเพียงเรากลับตัวและขออภัยโทษอย่างจริงใจ อัลลอฮ์ผู้ทรงอภัยยิ่งจะทรงอภัยให้แก่เรา เพราะพระองค์คือผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ
4. การตักเตือนและบทเรียนจากเรื่องราวของชนชาติก่อน ๆ ในอัลกุรอาน เป็นเครื่องเตือนใจให้เราห่างไกลจากความดื้อรั้นและการฝ่าฝืน เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องประสบกับชะตากรรมเดียวกันกับพวกเขา