Voqia surasi — Oyat 46

Kalimalarning ma'nolari:

• يصرّون – qat’iy turib olish, bardavom bo‘lish, to‘xtamaslik.
• الحنث – katta gunoh, xato va og‘ir ayb.
• العظيم – ulkan, buyuk (bu yerda eng og‘ir gunoh ma’nosida).

Tafsir:

Ushbu oyatda o‘tgan ummatlardan bo‘lgan gunohkor kimsalar ta’riflanmoqdaki, ular nafaqat bir marta xato qilganlar, balki shu xatosida qat’iy turib olganlar va undan qaytishni xohlamaganlar. Ular "ulug‘ gunoh" deb atalgan narsaga – ya’ni Allohga shirk keltirishga, Unga o‘xshash yoki teng deb bilgan butlarga sig‘inishga va Uning buyruqlariga bo‘ysunmaslikka o‘jar bo‘lib yopishganlar. Ular bu gunohlarini tark etishni, tavba qilishni yoki o‘zlarini tuzatishni xayollariga ham keltirmaganlar. Bu ularning iymonsizligi va Allohning rahmatidan yuz o‘girganliklarining eng yaqqol belgisi edi. Shuning uchun ular oxiratda azobga duchor bo‘lishgan.

Foydalar:

• Gunohda davom etish va undan qaytmaslik – insonni halokatga yetaklovchi eng xavfli illatlardan biridir. Tavba eshigi doim ochiq ekanini bilish mo‘min uchun katta rahmat va najot manbaidir.
• Shirk – eng og‘ir gunoh bo‘lib, Alloh uni kechirmasligini yodda tutish kerak. Bu esa insonni yolg‘iz Allohga ibodat qilishga va Uning birligini qalban tasdiqlashga undaydi.
• Inson o‘z xatosini tan olishi va tezda tavba qilishi – bu uning iymonining quvvati va Allohga bo‘lgan muhabbatining belgisidir. Gunohda o‘jarlik qilish esa qalbni qattiqlashtiradi va hidoyatdan uzoqlashtiradi.
• Ushbu oyat mo‘minlarga ogohlantirish beradi: har qanday gunohdan, ayniqsa katta gunohlardan, darhol qaytish va Allohga iltijo qilish – najot yo‘lidir. Alloh tavba qiluvchilarni sevadi va ularning gunohlarini mag‘firat qiladi.