Voqia surasi — Oyat 47

Kalimalarning ma'nolari:

• A-iza mitnā – Qachon o‘lib, tuproq va suyak bo‘lib ketganimizdan keyin.
• Lamab'usun – Qayta tiriltiriluvchilarmiz.

Tafsir:

Ular qiyomat kunini inkor etib, masxara va ajablanish bilan shunday deyishardi: "Biz o‘lib, tuproq va chirigan suyaklarga aylanganimizdan so‘ng, haqiqatan ham qayta tiriltirilamizmi?!" Ular bu gapni o‘limdan keyin qayta tirilishni aqlga sig‘dirmay, uni uzoq va muhol deb hisoblab aytishardi. Ular o‘zlarining bu so‘zlari bilan oxiratni, hisob-kitobni va jazoni butunlay rad etishar, o‘limdan keyin hech qanday hayot yo‘q deb o‘ylashardi. Bu ularning nodonligi va o‘jarligidan kelib chiqardi, chunki ular dastlabki yaratilishga qarab, qayta yaratilishning ham mumkinligini anglab yetmas edilar.

Foydalar:

• Qiyomat kuniga ishonish – mo‘minning e’tiqodining asosiy ustunlaridan biridir. Bu dunyoda qilingan har bir amalning hisobi borligiga ishonish insonni yaxshi amallarga yetaklaydi.
• Qayta tirilishni inkor etish – kufrning eng og‘ir ko‘rinishlaridan biri bo‘lib, insonni barcha ezgu ishlardan mahrum qiladi.
• Alloh taolo dastlabki yaratilishga qodir bo‘lgan Zot, qayta tiriltirishga ham qodirdir. Bu haqiqatni anglagan inson hayotini ma’noli va mas’uliyatli tarzda o‘tkazadi.
• Oxiratga ishonch inson qalbini poklaydi, uni gunohlardan saqlaydi va yaxshilik qilishga undaydi, chunki u har bir ishining natijasini ko‘rishini biladi.