سورت واقعه — آیت 57

د کلمو معناګانې:

• نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ: مونږ تاسو پیدا کړي یاست.
• فَلَوْلَا: نو ولې نه / نو که نه.
• تُصَدِّقُونَ: تاسو باور کوئ (له بعث او قیامت سره).

د آیت تفسیر:

ای خلکو! مونږ تاسو له هېڅ شي نه پیدا کړي یاست؛ تاسو مخکې هېڅ نه وئ، بیا مو مونږ پیدا کړئ. نو که تاسو دا منئ چې مونږ تاسو پیدا کړي یاست، نو ولې له بعث (له مرګ وروسته بیا ژوندي کېدو) سره باور نه کوئ؟ هغه ذات چې تاسو یې له نشتوالي نه پیدا کړي یاست، هغه خامخا دا توان لري چې تاسو ته له مرګ وروسته بیا ژوند درکړي. دا ستاسو پیدا کول د بیا ژوندي کولو په پرتله ډېر ستر کار و، ځکه چې له نشتوالي نه پیدا کول ډېر سخت دي، خو بیا هم مونږ وکړل؛ نو بیا ژوندي کول به څنګه ستونزمن وي؟

نو که تاسو عقل لرئ، باید پوه شئ چې هغه څوک چې تاسو یې له هېڅ نه پیدا کړي یاست، هغه به خامخا تاسو بیا ژوندي کوي. نو ولې د قیامت او حساب له ورځې سره باور نه کوئ؟ دا ستاسو د بې باورۍ خبره ده چې د خپل پیدا کوونکي په قدرت مو سترګې پټې کړي دي.

فايدې (ګټې):

1. دا آیت د الله تعالی پر قدرت دلالت کوي؛ هغه ذات چې انسان له نشتوالي نه پیدا کړی، د هغه پر قدرت هیڅ څه ګران نه دي، نو بیا ژوندي کول به هم اسان وي.
2. په دې آیت کې د بعث (له مرګ وروسته ژوندي کېدو) پر ثبوت استدلال شوی دی؛ ځکه چې لومړی پیدا کول د بیا پیدا کولو څخه ستر کار دی، او څوک چې لومړی پیدا کول کوي، هغه بیا پیدا کول هم کولای شي.
3. دا آیت انسان ته د الله تعالی د نعمتونو یادونه کوي، ترڅو د هغه شکر وباسي او د هغه په امرونو عمل وکړي.
4. په دې آیت کې د انسان د پیدا کولو یادونه د هغه د عظمت او عزت ښودنه ده، چې الله تعالی انسان ته ځانګړی مقام ورکړی دی، نو انسان باید د دې نعمت قدر وکړي او د الله تعالی په لار کې یې وکاروي.
5. دا آیت د قیامت له ورځې سره د باور کولو ترغیب ورکوي، ځکه چې دا باور انسان ته د نیکو اعمالو کولو هڅونه ورکوي او له بدو کارونو یې منع کوي.