Surat Al-Waqi'ah — Ayat 57

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• نَحْنُ (naḥnu): kita (Allah SWT, nganggo wujud jamak kanggo nggambarake kamulyan lan kaluhuran-Nya).
• خَلَقْنَاكُمْ (khalaqnākum): kita wis nitahake sira kabeh.
• فَلَوْلَا (falawlā): lah kok ora, mula ayo padha.
• تُصَدِّقُونَ (tuṣaddiqūn): sira padha ngakoni/percaya (marang dina kebangkitan).

1. Tafsir Ayat:

Allah SWT ngandika: "Aku iki kang nitahake sira kabeh, para manungsa, saka ora ana dadi ana." Sadurunge sira lair, sira iku durung ana babar pisan, ora ana wujud, ora ana rupa. Sing bisa nitahake saka ora ana dadi ana mung Allah SWT. Yen Allah wis kuwasa nitahake sira saka barang kang ora ana, mesthine Allah uga kuwasa nguripake maneh sira sawise sira mati, ing dina kiamat.

Mula saka iku, Allah banjur ngajak mikir marang wong-wong kang padha maido dina kebangkitan: "Lah kok ora padha ngakoni lan percaya yen bakal ana dina kebangkitan?" Padha-padha wis nyekseni awake dhewe digawe dening Allah, kok isih ora gelem percaya yen Allah bisa nguripake maneh sawise mati. Iki dadi bukti kang cetha lan kuwat, yen kang nitahake saka ora ana iku mesthi luwih gampang anggone nguripake maneh barang kang wis tau ana.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen awake dhewe iki titah Allah, ora dumadi kanthi dhewe. Iki nuwuhake rasa syukur lan andhap asor marang Gusti Allah.
• Kekuwasaane Allah nitahake manungsa saka ora ana dadi bukti yen Allah uga kuwasa nguripake manungsa ing dina kiamat. Dadi ora ana alesan kanggo maido dina kebangkitan.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya nggunakake akal sehat: yen wis ngakoni Allah kang nitahake, mesthine uga ngakoni Allah kang bakal nguripake maneh.
• Iman marang dina akhirat iku dadi semangat kanggo urip kanthi bener, amarga saben tumindak bakal dipertanggungjawabake.
• Ayat iki nuduhake katresnane Allah marang manungsa, amarga Allah ora mung nitahake, nanging uga paring pituduh supaya manungsa ora kesasar ing dalan kang luput.