Аль-Вакиа сүрәсе — Аять 72

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَنشَأْتُمْ – сез барлыкка китердегез, үстердегез.
• شَجَرَتَهَا – аның (утның) агачы, ягъни ут чыгару өчен кулланыла торган агач.
• الْمُنشِئُونَ – барлыкка китерүчеләр, үстерүчеләр.

Аять тәфсире:

Әй, кешеләр! Сез ут кабызып, аннан файдаланасыз. Шушы утны кабызу өчен кирәк булган агачны кем үстерде? Сез аны үстердегезме, әллә Безме аны барлыкка китердек? Әлбәттә, ул агачны да, аның эчендәге ут чыгару сыйфатын да Без барлыкка китердек. Сез аның бер генә бөртеген дә үстерә алмыйсыз — ул тулысынча Аллаһның кодрәте белән үсә. Ул агачны Без яшел итәбез, аннары киптерәбез, һәм ул сезнең өчен ут чыгару чыганагына әйләнә. Бу — Аллаһның сезгә биргән олугъ нигъмәтләренең берсе, шуның өчен сез Аңа шөкер итәргә тиешсез.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кеше үзенең көндәлек кулланган әйберләре турында уйланырга тиеш: ут чыгару өчен кирәк булган гади генә агач та кеше кулыннан түгел, ә Аллаһның кодрәте белән барлыкка килә.
• Бу аять кешене тәкәбберлектән тыеп, Аллаһның кодрәте һәм нигъмәтләре алдында басынкылыкка өнди.
• Утның үзе дә, аны чыгару чарасы да — Аллаһның биргән нигъмәте, шуңа күрә без аны дөрес кулланырга һәм Аллаһка рәхмәтле булырга тиешбез.
• Әгәр кеше ут кебек гади бер әйберне дә барлыкка китерә алмаса, димәк, ул үзе дә, аның барлык эшләре дә тулысынча Аллаһка бәйле. Бу кешене Аллаһка таянырга һәм Аңа гына гыйбадәт кылырга өйрәтә.