Surat Al-Waqi'ah — Ayat 72

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَأَنتُمْ (a-antum): apa kowe kabeh.
• أَنشَأْتُمْ (ansha'tum): kowe kabeh kang nitahake utawa nuwuhake.
• شَجَرَتَهَا (syajarataha): wit-witan kang dadi bahan kayu kanggo ngobong geni.
• أَمْ (am): utawa.
• نَحْنُ (nahnu): awake dhewe (Allah).
• الْمُنشِئُونَ (al-munsyi'un): kang nitahake utawa nuwuhake.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Allah paring pitakon marang manungsa supaya padha mikir lan ngakoni kekuwatane Allah. Allah ngandika: "Apa kowe kabeh kang nitahake wit-witan kang dadi bahan kanggo ngobong geni, utawa Ingsun (Allah) kang nitahake?"

Tegesé, geni kang saben dina dienggo manungsa kanggo masak, ngangetake awak, lan kabutuhan liya-liyané iku asalé saka kayu kang diobong. Kayu iku asalé saka wit-witan. Pitakoné: sapa kang nitahake wit-witan iku? Apa manungsa bisa nitahake wit saka ora ana dadi ana? Mesthi ora. Mung Allah kang kuwasa nitahake wit-witan iku kabeh.

Dadi, ayat iki ngélingake manungsa supaya ora sombong lan ora rumangsa bisa nindakake samubarang dhéwé. Geni kang katon prasaja lan saben dina dipigunakaké iku wae dadi tandha kekuwatane Allah. Allah kang nitahake wit-witané, lan saka wit iku metu kayu kang bisa diobong dadi geni. Kabeh iku minangka nikmat lan kabecikan saka Allah marang manungsa.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngajak manungsa supaya tansah mikir lan ngakoni kekuwatane Allah ing saben bab, sanajan bab kang katon sepele kaya geni lan kayu.
• Ngelengake manawa manungsa iku ora kuwasa nitahake apa-apa saka ora ana; mung Allah kang Maha Nitahake.
• Nuwehake rasa syukur marang Allah amarga wis paring nikmat geni kang migunani banget kanggo urip saben dina.
• Ngilangake rasa sombong lan rumangsa bisa dhéwé, amarga kabeh iku saka Allah.
• Nambah katresnan marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhut piwulang kang prasaja nanging jero, bisa dimangerteni dening sapa wae.