سوره واقعه — آیه 88

معانی کلمات:

• مُقَرَّبین: کسانی که به خداوند متعال نزدیک شده‌اند؛ یعنی بندگان خاص و برگزیده‌ای که در درجات عالی ایمان و عمل صالح قرار دارند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، سرنوشت انسان‌ها را در لحظه مرگ و پس از آن بیان می‌کند و می‌فرماید: اما اگر شخصِ در حال مرگ از مقرّبان باشد — یعنی از کسانی که در انجام کارهای نیک پیشی گرفته‌اند و به رحمت و قرب الهی دست یافته‌اند — در آن صورت، در هنگام مرگ، رحمت گسترده و فراخی از سوی خداوند شامل حال او می‌شود، و روحش سرشار از شادی و آرامشی می‌گردد که هیچ ناراحتی و اندوهی در آن راه ندارد. او با دیدن جایگاه والای خود در بهشت، مشتاق دیدار پروردگارش می‌شود و با خوشحالی و اطمینان خاطر از دنیا می‌رود. در آخرت نیز، بهشت پرنعمت و جاویدان که سراسر لذت و خوشی است، نصیب او خواهد شد و در جوار رحمت الهی، برای همیشه در نعمت‌های بی‌پایان به سر خواهد برد.

فواید و پیام‌های آیه:

• این آیه نشان می‌دهد که مرگ برای مؤمنان حقیقی و مقرّبان درگاه الهی، نه تنها ترسناک نیست، بلکه درِ ورود به رحمت و آرامش ابدی است.
• مقام «مقرّبین» بالاترین درجه ایمان است که با پیشی گرفتن در کارهای خیر و تقوا به دست می‌آید؛ پس باید در زندگی برای رسیدن به این مقام تلاش کنیم.
• رحمت خداوند در لحظه جان دادن، بزرگ‌ترین مژده برای کسانی است که در مسیر بندگی و اخلاص گام برداشته‌اند؛ این امر ما را به امیدواری و پایداری در راه حق دعوت می‌کند.
• این آیه، انسان را به تفکر درباره پایان زندگی و آمادگی برای آن فرا می‌خواند تا با اعمال نیک، سعادت جاودان را برای خود تضمین کند.