سورت انعام — آیت 15

د مهمو کلمو معنا:

• أَخَافُ: زه وېرېږم، له بېرې احساس لرم.
• عَصَيْتُ: نافرماني وکړم، د حکم خلاف عمل وکړم.
• عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ: د سترې ورځې (د قيامت) عذاب.

د آيت تفسير:

اى محترمه رسوله! ته دې مشرکانو ته ووايه: زه که د خپل رب نافرماني وکړم، يعنې که د هغه له حکم څخه سرغړونه وکړم او له هغه پرته بل څوک په عبادت کې شريک کړم، يا د هغه په امرونو کې کوم قصور وکړم، نو زه د قيامت د سترې ورځې له عذابه وېرېږم. دا وېره زما په زړه کې رښتينې ده، ځکه چې زه د خپل رب د قدرت او د هغه د عذاب له سختۍ څخه خبر يم. دا خبره د دې لپاره ده چې مشرکان پوه شي چې زه په خپل دعوت کې رښتينی يم او له الله تعالی څخه وېره لرم، نه دا چې زه د دوی له تهديدونو وېرېږم. زما وېره يوازې له الله تعالی څخه ده، او دا وېره ما ته د حق د ويلو جرئت راکوي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته ښیي چې انبياء کرامو ته هم د الله تعالی څخه وېره وه، او دا وېره د دوی د ايمان د کمال نښه وه. نو مونږ بايد د الله تعالی څخه ووېرېږو او د هغه له نافرمانۍ څخه ځان وساتو.
• دا آيت مونږ ته دا هم ښیي چې د الله تعالی عذاب ډېر سخت دی، او د قيامت ورځ ډېره ستره ورځ ده. نو مونږ بايد د دې ورځې لپاره ځان چمتو کړو.
• په دې آيت کې د توحيد اهميت څرګند شوی دی، ځکه چې شرک د الله تعالی تر ټولو ستره نافرماني ده، او له همدې امله يې رسول الله صلی الله عليه وسلم په ډېر څرګند ډول يادونه کړې ده.
• دا آيت مونږ ته دا هم ښیي چې مومنان بايد له الله تعالی څخه ووېرېږي، خو دا وېره بايد داسې وي چې دوی ته د نيکيو د کولو هڅونه وکړي، نه دا چې دوی له رحمت څخه نااميده کړي.