انعام سۈرىسى — ئايەت 15

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

• «قُلْ»: ئېيتقىن، دېگەن مەنىدە.
• «أَخَافُ»: قورقىمەن، دېگەن مەنىدە.
• «عَصَيْتُ»: ئاسىيلىق قىلسام، بۇيرۇقىغا خىلاپلىق قىلسام، دېگەن مەنىدە.
• «عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ»: ئۇلۇغ كۈننىڭ ئازابى، يەنى قىيامەت كۈنىنىڭ ئازابى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر، بۇ مۇشرىكلارغا ئېيتقىنكى: مەن ھەقىقەتەن ئەگەر پەرۋەردىگارىمغا ئاسىيلىق قىلىپ، ئۇنىڭ بۇيرۇقىغا خىلاپلىق قىلسام ۋە ئۇنىڭغا باشقىنى شېرىك كەلتۈرۈپ ئىبادەت قىلسام، ياكى ئىمان ۋە باشقا تائەتلەرنى تەرك قىلسام، قىيامەت كۈنىدە ئۇلۇغ بىر ئازاب بىلەن ئازابلىنىشىمدىن قورقىمەن. بۇ ئايەت پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ ئۆزىنىڭمۇ ئەگەر ئاسىيلىق قىلسا ئازابلىنىشىدىن قورقىدىغانلىقىنى، شۇنداقلا ئۇنىڭ پەرۋەردىگارىغا بولغان چوڭقۇر تەقۋالىقى ۋە ئىتائەتچانلىقىنى كۆرسىتىدۇ. بۇ ئارقىلىق ئىنسانلارغا ئاسىيلىقنىڭ ئاقىۋىتىنىڭ قانچىلىك ئېغىر ئىكەنلىكى ۋە ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇش لازىملىقى ئۆگىتىلىدۇ.

1. بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

• ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇش ھەر بىر مۇئمىننىڭ قەلبىدە بولۇشى كېرەك، ھەتتا پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالاممۇ ئۆزىنىڭ ئاسىيلىق قىلسا ئازابلىنىشىدىن قورققان.
• ئىسلام دىنى ئىنسانلارنى ئاللاھقا ئىتائەت قىلىشقا، ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇشقا ۋە ھارام قىلغان ئىشلاردىن يىراق تۇرۇشقا چاقىرىدۇ.
• قىيامەت كۈنىنىڭ ئازابىدىن قورقۇش ئىنساننى ياخشى ئەمەللەر قىلىشقا ۋە گۇناھلاردىن ساقلىنىشقا ئۈندەيدۇ.
• پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ ئۆزىنىڭمۇ ئاللاھقا بولغان تەقۋالىقى ۋە ئىتائەتچانلىقى بىز ئۈچۈن ئەڭ ياخشى ئۈلگە بولۇپ، بىز ئۇنىڭ يولىنى تۇتۇشىمىز كېرەك.
• ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇش ئىنساننىڭ قەلبىنى يۇمشىتىپ، ئۇنى ياخشىلىققا ۋە ئىسلامغا يېقىنلاشتۇرىدۇ.