Surah Al-An'am — Talata 162

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Salāti (صلاتي): Ang aking pagdarasal.
• Nusukī (ونسكي): Ang aking pag-aalay o pagkatay ng alay para sa Allah, tulad ng alay sa Hajj at Umrah.
• Maḥyāya (ومحياي): Ang aking pamumuhay sa mundong ito.
• Mamātī (ومماتي): Ang aking kamatayan.

Paliwanag ng Talata:

Sabihin mo, O Muhammad, sa mga mapagsamba sa diyus-diyosan: Tunay na ang aking pagdarasal, ang aking pag-aalay (pagtutulos ng hayop para sa Allah), ang aking pamumuhay, at ang aking kamatayan — lahat ng ito ay para sa Allah, ang Panginoon ng lahat ng nilalang, nang buong katapatan at pagpapakumbaba. Hindi ako nag-aalay para sa mga imahen, mga patay, mga jinn, o anumang iba pa maliban sa Allah. Ang aking buhay ay pagsunod sa Kanya, at ang aking kamatayan ay nasa Kanyang kagustuhan — Siya ang nagbibigay-buhay at nagbibigay-kamatayan. Walang anumang bahagi para sa iba sa lahat ng ito; ito ay nakalaan lamang sa Allah, ang Nag-iisang Diyos, na walang katambal.

Mga Aral na Makukuha:

• Ang tunay na pananampalataya ay nangangailangan ng ganap na pag-aalay ng sarili sa Allah — sa pagsamba, sa pagkilos, at sa hangarin — na walang ibang layunin kundi ang Kanyang kaluguran.
• Ang pag-aalay ng hayop ay dapat gawin lamang para sa Allah, hindi para sa sinuman o anuman, sapagkat ito ay tanda ng pagkilala sa Kanyang pagiging Nag-iisang Panginoon.
• Ang buhay ng isang mananampalataya ay puno ng pagsunod sa Allah, at ang kamatayan ay hindi katapusan kundi pagbabalik sa Kanya; ito ay nagbibigay ng kapanatagan at pag-asa sa puso ng bawat Muslim.
• Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na maging matatag sa harap ng mga pagsubok at mga nag-aakusa, sapagkat ang ating pananampalataya ay nakabatay sa dalisay na debosyon, na siyang daan tungo sa tunay na kaligayahan dito at sa Kabilang Buhay.