Surah Al-An'am — Aya 162

Ma’anonin Kalmomin:

• Nusuki (نُسُكِي): yana nufin hadaya ko yanka dabba domin Allah, kamar hadaya a lokacin aikin Hajji ko Umrah.
• Mahyaya (مَحْيَايَ): rayuwata.
• Mamatī (مَمَاتِي): mutuwata.

Tafsirin Ayar:

Ya ke Manzo (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi), ka ce wa waɗannan mushrikai da suke bauta wa wani ba Allah ba: Lalle ne sallata, hadayata, rayuwata, da kuma mutuwata, duk na Allah ne shi kaɗai, Ubangijin halittu duka. Ba ni yin sallata ko yanka hadaya domin wani abu ba, kamar gumaka, matattu, aljanu, ko wani abin bautawa na ƙarya. Rayuwata kuma ina ciyar da ita cikin biyayya gare shi, kuma mutuwata a kan imani da shi take. Duk wannan na Allah ne kaɗai, ba wani abin tarayya da shi a ciki ba.

Fahimtar Darussa:

1. Wannan aya tana nuna cewa dukkan ayyukan ibada, kamar salla da hadaya, dole ne su kasance domin Allah kaɗai, ba wani tarko ba.
2. Rayuwa da mutuwa na mumini duka suna cikin ikon Allah, kuma dole ne ya yi rayuwarsa cikin biyayya gare shi, har ya riske shi a kan haka.
3. Aya tana ƙarfafa mumini ya tsarkake niyyarsa daga shirka, kuma ya san cewa komai nasa na Allah ne, don haka bai kamata ya ba da wani abu na ibada ga wani ba.
4. Wannan kuma yana ƙara wa mumini ƙaunar Allah, domin ya san cewa shi kaɗai ne ke da ikon rayarwa da mutuwa, don haka ya dogara gare shi a cikin kowane hali.