سورت انعام — آیت 17

د کلمو معناګانې:

• یَمْسَسْكَ: تا ته در ورسوي، درته پیداشي.
• بِضُرٍّ: په تکلیف، مصیبت، ناروغۍ یا زیان سره.
• کَاشِفَ: لرې کوونکی، ختموونکی.
• بِخَيْرٍ: په ښېګڼه، روغتیا، شتمني او نعمت سره.
• قَدِيرٌ: پر هر څه توانا، بشپړ قدرت لرونکی.

تفسیر:

ای انسان! که الله تعالی تا ته کوم زیان او تکلیف درورسوي — لکه فقر، ناروغي، یا کومه بلا — نو له الله پرته بل هیڅوک نشته چې هغه زیان لرې کړي. یوازې هغه ذات دی چې کولای شي دا مصیبت ختم کړي. او که الله تا ته ښېګڼه او نعمت درکړي — لکه روغتیا، شتمني، امن او خوشحالي — نو هیڅوک نشته چې د هغه فضل او بخشش مخه ونیسي یا یې راوګرځوي. الله تعالی پر هر شي بشپړ قدرت لري؛ هغه ته هېڅ شی ګران نه دی، نه د زیان رسولو توان لري او نه د ښېګڼې ورکولو. دا آیت د توحید او د الله پر قدرت د باور یوه روښانه بیلګه ده، چې انسان باید په خوشحالۍ او تکلیف کې یوازې له الله نه تمه ولري.

ګټې او عبرتونه:

1. توکل پر الله: دا آیت مونږ ته ښیي چې په هر حالت کې — که تکلیف وي که خوشحالي — باید یوازې پر الله توکل وکړو، ځکه هغه یوازینی ذات دی چې پر هر شي قدرت لري.
2. د عاجزۍ احساس: کله چې انسان پوه شي چې له الله پرته بل څوک د زیان لرې کولو یا د ښېګڼې د ورکولو توان نه لري، نو په زړه کې یې عاجزي او تواضع پیدا کیږي او له الله نه مرسته غواړي.
3. شکر او صبر: په نعمت کې باید شکر وباسو او په تکلیف کې صبر وکړو، ځکه چې دا دواړه د الله له حکم څخه دي او هغه پر هر څه توانا دی.
4. د اسلام د زړه راښکونکی اړخ: دا آیت مونږ ته د یو مهربان او قادر رب خبر راکوي چې تل د خپل بنده په څنګ کې دی؛ که بنده ورته رجوع وکړي، هغه به یې مصیبت لرې کړي او نعمت به یې ورکړي. دا باور انسان ته ډاډ او سکون ورکوي.