Suurah Al-An'aam — Aayad 17

Macnaha Erayada Qaarkood:

• Bidhurr: Dhib, cudur, faqri, ama musiibo ku dhacda qofka.
• Kashif: Wax ka faydiya ama ka ilaaliya.
• Bikhayr: Khayr, caafimaad, nolol wanaagsan, ama ni’mo.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay la hadlaysaa Nebi Muxammad ﷺ iyo dadka oo dhan, waxayna ku tusaysaa in Eebbe uun yahay kan wax walba ku tiirsan yihiin. Haddii Eebbe kugu taabto dhib ama musiibo — ha ahaato faqri, cudur, ama wax kasta oo waxyeello leh — ma jiro cid ka faydisa ama ka ilaalinaysa adiga marka laga reebo Eebbe keligiis. Sidoo kale, haddii Eebbe kugu taabto khayr — sida caafimaad, maal, ama farxad — ma jiro cid celin karta ama diidi karta fadligiisa. Eebbe waa Qaadir (kara) wax kasta, waxba kama cuslaadaan, khayr iyo shar midna kama hor istaago doonistiisa. Marka, dadku waa inay ku xidhmaan Eebbe oo kaliya, isagayna cabsadaan, isagayna rajeeyaan, waayo gacantiisa ayaa ku jira wax walba.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Tawxiidka (Keli-nimaadka Eebbe): Aayaddu waxay xoojisaa rumaynta in Eebbe uun yahay kan wax walba maamula, isaga oo aan la wadaagin cid kale. Tani waxay dadka ku baraarujinaysaa inay isku halleeyaan Eebbe oo kaliya, oo ayna ka raadsan wax kale.
2. Samirka iyo Imaanka: Marka qofku ogaado in dhibka iyo khayrka labaduba ay ka yimaadaan Eebbe, wuxuu ku samrayntaa musiibada, wuxuuna ku mahadnaqaa khayrka, isagoo og in Eebbe doonistiisu tahay mid xigmad leh.
3. Ku tiirsanaanta Eebbe: Aayaddu waxay dadka ku baraysaa inay Eebbe uun ka cabsadaan oo ay isaga uun ka rajeeyaan, maadaama aan jirin wax ka ilaalin kara ama ka celin kara qadarkiisa.
4. Qadarka iyo Qadaadka: Waxay xoojisaa rumaynta qadarka Eebbe, taasoo keentay in qofku ku xasilo, isagoo og in wax kasta oo ku dhaca uu yahay qadar Eebbe, oo uu u qoray si xigmad iyo naxariis leh.