Surah Al-An'am — Talata 21

Ipagbadya (o Muhammad): “Anong bagay ang higit na may halaga sa katibayan?” Ipagbadya: “Si Allah (ang Pinakadakila!) ay Saksi sa pagitan natin (kayo at ako); ang Qur’an na ito ay ipinahayag sa akin upang kayo ay aking mabigyan ng babala at sa kaninuman na daratnan nito. Kayo ba ay katotohanang magbibigay patotoo, na maliban pa kay Allah ay wala ng iba pang Aliha (mga diyos)? Ipagbadya: “Hindi! Ako ay hindi makapagpapatotoo!” Ipagbadya: “Datapuwa’t sa katotohanan, Siya (Allah) ay tanging nag-iisang Ilah (diyos). At katotohanang ako ay walang kaalaman sa anumang itinatambal ninyo sa pagsamba sa Kanya.”

Sila na Aming pinagkalooban ng Kasulatan (mga Hudyo at Kristiyano), ay nakakakilala sa kanya (alalaong baga, kay Muhammad bilang isang Tagapagbalita ni Allah, at batid din nila na wala ng iba pang diyos maliban kay Allah, at ang Islam ang pananampalataya ni Allah), na kagaya ng pagkakilala nila sa kanilang mga anak. Ang mga nagwawasak sa kanilang sarili ay hindi mananampalataya

At sa Araw na sila ay Aming titipunin nang sama-sama, Aming ipagsasaysay sa kanila na nag-aakibat ng mga katambal sa pagsamba (sa Amin): “Nasaan ang inyong mga katambal (huwad na mga diyus-diyosan) na inyong ipinaggigiitan (bilang mga katambal sa pagsamba kay Allah)?”

dito ay wala (nang malalabing) Fitnah (mga kadahilanan o pangungusap o pagtatalo) sa kanila kung hindi ang sabihin: “Sa (Ngalan) ni Allah, ang aming Panginoon, hindi kami ang nagtatambal ng iba pa sa pagsamba kay Allah.”