ซูเราะฮฺ อัล-อันอาม — อายะฮฺ 30

ความหมายของคำสำคัญ:

• وُقِفُوا عَلَىٰ رَبِّهِمْ หมายถึง ถูกนำตัวให้หยุดยืนอยู่ต่อหน้าพระเจ้าของพวกเขา เพื่อการสอบสวนและตำหนิ
• أَلَيْسَ هَٰذَا بِالْحَقِّ คือ การถามย้ำว่า สิ่งนี้ (การฟื้นคืนชีพและการตอบแทน) เป็นความจริงมิใช่หรือ
• بَلَىٰ وَرَبِّنَا คือ คำตอบยืนยันพร้อมกับการสาบานด้วยพระนามของพระเจ้า
• فَذُوقُوا الْعَذَابَ คือ จงลิ้มรสการลงโทษ

การตีความหมายของอายะฮ์:

โอ้ท่านเราะซูล หากท่านได้เห็นสภาพของบรรดาผู้ปฏิเสธการฟื้นคืนชีพ ในขณะที่พวกเขาถูกนำตัวให้หยุดยืนอยู่ต่อหน้าพระเจ้าของพวกเขาในวันกิยามะฮ์ เพื่อการตัดสินและการสอบสวน ท่านจะได้เห็นสภาพที่เลวร้ายที่สุดอย่างแน่นอน

เมื่อพวกเขายืนอยู่ต่อหน้าอัลลอฮ์ พระองค์จะตรัสถามพวกเขาว่า “นี่มิใช่ความจริงดอกหรือ?” หมายถึง การฟื้นคืนชีพและการตอบแทนที่พวกเจ้าเคยปฏิเสธในโลกดุนยา มิใช่ความจริงที่แน่นอนดอกหรือ?

พวกเขาจะตอบว่า “ใช่แล้ว ขอสาบานต่อพระเจ้าของเรา แท้จริงมันเป็นความจริงอย่างแน่นอน” พวกเขายอมรับด้วยความจำนนและสำนึกผิด หลังจากที่เคยปฏิเสธในโลกดุนยา

แล้วอัลลอฮ์จะตรัสกับพวกเขาว่า “ดังนั้น พวกเจ้าจงลิ้มรสการลงโทษเถิด เนื่องด้วยที่พวกเจ้าเคยปฏิเสธศรัทธา” กล่าวคือ จงลิ้มรสการลงโทษที่พวกเจ้าเคยปฏิเสธและเยาะเย้ยในโลกดุนยา เนื่องจากการที่พวกเจ้าปฏิเสธต่ออัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์ที่สมบูรณ์แบบ — การสอบสวนในวันกิยามะฮ์จะเกิดขึ้นต่อหน้าอัลลอฮ์โดยตรง ไม่มีการอยุติธรรมแม้เพียงเล็กน้อย ทุกคนจะได้รับการตอบแทนตามสิ่งที่ได้กระทำไว้
2. การยอมรับความจริงในวันที่สายเกินไป — บรรดาผู้ปฏิเสธจะยอมรับความจริงในวันกิยามะฮ์ แต่การยอมรับในวันนั้นจะไม่เกิดประโยชน์ใด ๆ อีกต่อไป เพราะโอกาสแห่งการศรัทธาได้ผ่านพ้นไปแล้ว
3. การลงโทษนั้นสอดคล้องกับการกระทำ — การที่พวกเขาต้องลิ้มรสการลงโทษนั้น เป็นผลโดยตรงจากการที่พวกเขาปฏิเสธศรัทธาในโลกดุนยา ดังนั้น ทุกคนจะได้รับผลตามสิ่งที่ตนได้กระทำไว้อย่างยุติธรรม
4. ความสำคัญของการศรัทธาในวันสุดท้าย — การศรัทธาในวันฟื้นคืนชีพเป็นหนึ่งในรากฐานสำคัญของอิสลาม ผู้ที่ศรัทธาจะเตรียมตัวด้วยการทำความดี ส่วนผู้ที่ปฏิเสธจะต้องพบกับความเสียใจอย่างที่สุด
5. การเตือนให้เร่งรีบทำความดี — อายะฮ์นี้เป็นการเตือนสติให้เรารีบกลับตัวกลับใจและทำความดีก่อนที่วันนั้นจะมาถึง เพราะเมื่อถึงวันนั้นแล้ว การสำนึกผิดจะไม่มีประโยชน์ใด ๆ อีกเลย