سورت انعام — آیت 76

د کلمو معناګانې:

• جَنَّ: تیاره شوه، پټه شوه.
• أَفَلَ: پرېوت، ورک شو، لېرې شو.
• الْآفِلِينَ: هغه څوک چې پرېوځي، ورکېږي، یا یې چې دوام نه وي.

تفسیر:

کله چې پر حضرت ابراهیم علیه السلام باندې شپه تیاره شوه او د شپې تیاره یې رانغاړه، نو هغه د خپل قوم د خلکو سره د بحث او د دوی د باطل دین د ردولو لپاره چې د ستورو عبادت یې کاوه، یو ستوری ولید. هغه وویل: "دا زما رب دی" — دا یوه مقدماتي خبره وه چې د قوم د عقیدې د ازمویلو او د دوی د فکر د سمولو لپاره یې وکړه، نه دا چې واقعاً یې داسې فکر کاوه. کله چې هغه ستوری پرېوت او ورک شو، نو ابراهیم علیه السلام وویل: "زه هغه څوک نه خوښوم چې پرېوځي او ورک شي." دا یوه منطقي دلیله ده چې هغه څوک چې رب وي، هغه باید تل پاتې وي، نه هغه چې یوه شیبه ښکاره شي او بله شیبه ورک شي. دا د ابراهیم علیه السلام د استدلال یوه برخه وه چې د ستورو عبادت باطل ثابت کړي، ځکه چې ستوري پرېوځي او ورکېږي، نو هغه د عبادت وړ نه دي.

فایدې:

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې د اسلام دین د عقل او منطق پر بنسټ ولاړ دی؛ حضرت ابراهیم علیه السلام د خپل قوم د باطل عقیدې د ردولو لپاره له عقل او مشاهدې کار اخیستی دی.
2. مونږ زده کوو چې الله تعالی تل پاتې دی، هغه نه پرېوځي او نه ورکېږي، نو یوازې هغه د عبادت وړ دی.
3. دا آیت مونږ ته د دعوت او تبلیغ طریقه ښیي — چې د حق د ثابتولو لپاره باید په نرمۍ او حکمت سره د خلکو د عقیدې په ردولو کې استدلال وکړو.
4. مونږ ته دا هم معلومه شوه چې د اسلام دین له پخوا راهیسې د توحید او د شرک د ردولو پر بنسټ ولاړ دی، او دا د ټولو انبیاوو لار ده.