Surat Al-An'am — Ayat 76

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ : nalika wengi wis peteng ndhedhet lan nutupi dheweke.
• كَوْكَبًا : lintang, yaiku salah sijine lintang ing langit.
• أَفَلَ : sirna, ilang, utawa surup (ora katon maneh).
• الْآفِلِينَ : barang-barang kang sirna utawa ilang, yaiku pangeran-pangeran kang ora langgeng.

2) Tegesing ayat:

Nalika wengi wis teka lan peteng ndhedhet nutupi Nabi Ibrahim, dheweke banjur ndeleng sawijining lintang ing langit. Kanthi cara iki, Nabi Ibrahim arep nuduhake marang kaumé kang padha nyembah lintang, menawa sembahyangé marang lintang iku kliru. Dheweke banjur ngucap, "Iki pangeranku," minangka cara kanggo nantang lan ngajak kaumé mikir. Nanging nalika lintang mau sirna lan ora katon maneh, Nabi Ibrahim banjur ngucap, "Aku ora seneng marang barang-barang kang sirna." Tegesé, pangeran kang sejati iku ora bakal ilang utawa sirna; dheweke tansah ana lan langgeng. Lintang kang surup iku dudu pangeran, amarga pangeran kang bener iku kang ora tau ilang lan tansah ngawasi sakabehing barang.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

Saka ayat iki, kita bisa sinau manawa Nabi Ibrahim iku conto kang apik banget anggoné nggoleki kebeneran. Dheweke ora gampang percaya marang barang kang ora langgeng, nanging nggoleki pangeran kang sejati, yaiku Allah kang tansah ana lan ora tau sirna. Iki mulangake marang kita supaya ora nyembah marang barang-barang kang ora langgeng kaya bandha, pangkat, utawa barang donya liyané. Kajaba iku, ayat iki uga nuduhake manawa Islam iku agama kang ngajak manungsa mikir lan nggunakake akal sehat. Kanthi mikir lan nggoleki kebeneran, manungsa bakal tekan marang Allah kang Maha Tunggal. Mula, ayo padha nambah katresnan marang Al-Qur'an lan sinau saka crita-crita para nabi, supaya urip kita tansah ana ing dalan kang bener lan tansah cedhak marang Allah.