ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 76

የቃላት ፍች፡-

• ጃንነ፡- ጨለመ፣ ሸፈነ።
• አፈለ፡- ጠፋ፣ ገባ (ኮከቡ)።
• አል-አፊሊን፡- የሚጠፉትን (የሚገቡትን)።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

ኢብራሂም (አለይሂ ሰላም) ሕዝቦቹ ከዋክብትን ይግገዙ እንደነበር ሲያውቁ፣ አምላክነታቸውን ውድቅ ለማድረግና እውነቱን ለማሳየት በማሰብ ተጨባጭ ማስረጃ ሊያቀርቡ ፈለጉ። ሌሊቱ ጨለመና ሸፈናቸው ጊዜ፣ አንድ ደማቅ ኮከብ አዩ። ሕዝቦቹን ለማስተማርና ሃሳባቸውን ለማጣራት ሲሉ፣ “ይህ ጌታዬ ነው” አሉ። ይህን ያሉት በእርግጥ አምነው ሳይሆን፣ አጠያያቂ በሆነ መልኩ ሕዝቦቻቸውን ለማሳተፍና አስተሳሰባቸውን ለማጋለጥ ነበር። ከዚያም ኮከቡ ጠለቀና ጠፋ። በዚህ ጊዜ ኢብራሂም “እኔ የሚጠፉትን (የሚገቡትን) አልወድም” አሉ። ይኸውም እውነተኛው አምላክ ሁልጊዜ ተገኝቶ የሚኖር፣ የማይጠፋና የማይለወጥ መሆን እንዳለበት የሚያሳይ ነው። ኮከቡ ጠፍቶ ስለተገኘ፣ አምላክ ሊሆን እንደማይችል ተረጋገጠ። ይህም የኢብራሂምን የማመዛዘን ችሎታና ወደ እውነት የመድረስ ጥረታቸውን ያሳያል። በመጨረሻም ለአላህ ብቻ መገዛትና ከማጋሪያነት ንጹሕ መሆን እንዳለባቸው ተረዱ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. ኢብራሂም (አለይሂ ሰላም) እውነትን ለማግኘት በማሰብና በማመዛዘን ወደ አላህ እንደደረሱ፣ እኛም በአእምሮና በአስተሳሰብ ወደ እውነተኛው አምላክ መምራት እንደምንችል ያስረዳናል።
2. እውነተኛው አምላክ ፍጽምና የተሞላበት፣ የማይጠፋና ሁሉን ቻይ መሆን አለበት፤ የሚጠፋ ወይም የሚለወጥ ነገር አምላክ ሊሆን አይችልም።
3. የእምነት ጉዳይ በማስረጃና በአመዛዘን ላይ የተመሠረተ እንጂ ዓይነ ስውር መከተል አይደለም።
4. የአላህ ንጽሕና (ተውሂድ) የሁሉም ነቢያት መልዕክት ዋና ማዕከል ነው፤ ኢብራሂም ከማጋሪያነት ንጹሕ ነበሩ።
5. ሰው ወደ እውነት ለመድረስ በትዕግስትና በጥልቀት ማሰብ ይጠበቅበታል፤ ኢብራሂም ከኮከብ ወደ ጨረቃ፣ ከጨረቃም ወደ ፀሐይ እየተመለከቱ በመጨረሻ ወደ አላህ ተመለሱ።