Surah Al-Mulk — Aya 23

Ma’anar Kalmomi:

• أَنشَأَكُمْ: Ya halicce ku daga babu, ya fitar da ku zuwa wanzuwa.
• السَّمْعَ: Ji, wanda yake a cikin kunne.
• الْأَبْصَارَ: Idanu, waɗanda ake gani da su.
• الْأَفْئِدَةَ: Zukata, waɗanda ake tunani da fahimta da su.
• قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ: Ba ku yin godiya kaɗan ba, balle mai yawa.

Fassara:

Ka ce (ya Muhammad!) ga waɗannan mushrikai: Allah ne wanda ya halicce ku daga babu, ya ba ku ji domin ku ji da shi wa’azin da hujjoji, ya ba ku idanu domin ku duba da su halittunsa da abubuwan ban mamaki, ya kuma ba ku zukata domin ku yi tunani da fahimta da su, ku gane ɗaukakar Allah da ikonsa. Amma ku, duk da waɗannan ni’imomi masu yawa, ba ku yin godiya ga Allah ba kaɗan ba, balle mai yawa. Kuna yin shirka da shi, kuna kafirta ni’imominsa, alhali kuwa shi ne ya ba ku su.

Fa’idodi:

• Nuna cewa Allah shi kaɗai ne mahalicci, mai ba da ni’imomi, don haka ya kamata a gode masa shi kaɗai ba tare da wani abokin tarayya ba.
• Tunatar da mutum darajar ji, gani, da tunani, waɗanda su ne manyan kafofin ilimi da shiryuwa, don haka ya kamata a yi amfani da su wajen ɗaukaka Allah da bin umarninsa.
• Yin Allah wadai da rashin godiya, da kuma nuna cewa kafirci yana rage ni’ima, yayin da godiya ke ƙara ta.
• Ƙarfafa zuciyar mumini ya riƙa yin godiya ga Allah a kowane lokaci, domin godiya ita ce mabuɗin saukar da albarka da kariya daga azaba.