Surat Al-Qalam — Ayat 10

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• حَلَّافٌ (ḥallāf): wong kang kerep banget sumpah, sumpahe ora karuwan bener utawa goroh.
• مَهِينٌ (mahīn): wong kang asor, ringkih, ora ana ajine, lan cendhek pikirane.

2) Tegesing ayat:

Allah SWT paring dhawuh marang Nabi Muhammad SAW supaya ora manut marang saben wong kang kerep sumpah kanthi goroh lan ora ana ajine. Wong kang kaya mangkono iku kerep sumpah kanggo mbenerake barang kang ora bener, pikirane cendhek, lan asor drajate. Dheweke sumpah tanpa nganggo rasa wedi marang Allah, mula ora pantes dituruti omongane lan ora pantes didadekake panutan.

Ayat iki minangka pepeling kanggo Nabi SAW lan uga kanggo kabeh umat Islam, supaya ora gampang manut marang wong kang duwe sipat ala kaya mangkono. Sanajan ayat iki tumurun gegayutan karo sawenehing wong musyrik kaya al-Walid bin al-Mughirah, nanging piwulange lumaku kanggo sapa wae kang duwe sipat-sipat kasebut. Dadi, wong Islam kudu ngati-ati lan ora manut marang wong kang kerep sumpah goroh lan asor budine.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya awake dhewe ora gampang percaya lan manut marang wong kang kerep sumpah goroh, amarga sumpah kang kakehan iku tandhane wong kang ora bisa dipercaya.
• Wong Islam diajari supaya njaga lisan, aja kakehan sumpah, luwih-luwih sumpah goroh, amarga iku kalebu dosa gedhe.
• Ayat iki nuduhake yen ajining manungsa iku ora ana ing bandha utawa kekuwatan, nanging ana ing iman lan akhlak kang becik. Wong kang asor budine lan cendhek pikirane ora pantes didadekake pimpinan utawa panutan.
• Kanthi mangerteni ayat iki, awake dhewe saya tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah paring pituduh supaya urip tentrem, adoh saka goroh, lan cedhak marang bebener.