Surat Al-Qalam — Ayat 23

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَانطَلَقُوا (fanthalaqu): padha mangkat, mlaku menyang panggonan.
• يَتَخَافَتُونَ (yata khafatun): padha guneman alon-alon, bisik-bisik, supaya ora keprungu wong liya.

1. Tafsir ayat:

Sawise padha ngucapake niyat ala mau, wong-wong sing duwe kebon kuwi banjur padha mangkat menyang kebone kanthi cepet-cepet. Nalika padha mlaku, padha omong-omongan kanthi swara lirih, bisik-bisik antarane siji lan sijine. Sing padha dirembug yaiku supaya dina iku ora ana wong miskin siji-sijia sing bisa mlebu ing kebone lan melu ngundhuh woh-wohane. Padha ngajak-ngajak kanca-kancane supaya padha kompak njaga kebon, ora menehi bagian marang wong mlarat. Tekane wong-wong mau kanthi cepet lan bisik-bisikan kuwi nuduhake yen ing atine padha ana rasa kuwatir lan ora kepenak, amarga karepe iku karep sing ala lan ora bener. Dheweke ngira bisa ndhelikake niyate saka sapa wae, nanging ora bisa ndhelik saka Allah.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen tumindak ala asring diwiwiti saka omongan lan niyat sing didhelikake. Mulane, wong mukmin kudu ngati-ati marang niyat ala ing atine.
• Sifat pelit lan ora gelem menehi bagian marang wong mlarat kuwi sipat sing dibenci dening Allah. Islam mulangake supaya dermawan lan seneng tetulung marang sing butuh.
• Bisik-bisikan kanggo ngrancang ala kuwi tandha ati sing ora resik. Wong sing atine resik bakal ngomong kanthi terang lan tumindak kanthi bener.
• Senajan manungsa ngira bisa ndhelikake rencanane, Allah iku Maha Ngerti lan Maha Mirsani saben tumindak lan isi atine manungsa.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngresiki ati, njaga lisan, lan tumindak adil marang sapa wae, kalebu marang wong sing kurang mampu.