சூரா அல்-கலம் — வசனம் 37

சொற்பொருள்:

* أَمْ: அல்லது (கேள்வி பொருளில்).

* كِتَابٌ: வேதம் (இறைவனால் அருளப்பட்ட வேதம்).

* فِيهِ: அதில்.

* تَدْرُسُونَ: நீங்கள் படிக்கிறீர்கள் / கற்றுக்கொள்கிறீர்கள்.

விளக்கம்:

இந்த வசனத்தில், இறைவன் மக்காவில் உள்ள இணைவைப்பாளர்களை (முஷ்ரிகீன்) நோக்கி ஒரு சவாலான கேள்வியை எழுப்புகிறான்: "உங்களிடம் ஏதேனும் ஒரு வேதம் உள்ளதா? அதில் நீங்கள் படித்து, அதிலிருந்து நீங்கள் கூறும் வாதங்களை எடுத்துக்கொள்கிறீர்களா?"

அதாவது, நல்லவர்களுக்கும் கெட்டவர்களுக்கும், இறைவனுக்கு கட்டுப்படுபவர்களுக்கும் மாறுசெய்பவர்களுக்கும் இடையில் எந்த வேறுபாடும் இல்லை என்று அவர்கள் கூறியதற்கு ஆதாரமாக, அவர்களிடம் இறைவனால் அருளப்பட்ட ஏதேனும் வேதம் இருக்கிறதா என்று கேட்கப்படுகிறது. அவர்களிடம் அத்தகைய வேதம் இல்லை என்பது தெளிவாகிறது. அவர்களிடம் உள்ளது வெறும் யூகங்களும், கற்பனைகளும் மட்டுமே. இறைவனிடமிருந்து வந்த எந்த வேதத்திலும், இறைவனுக்கு கட்டுப்படுபவனும், மாறுசெய்பவனும் சமம் என்று கூறப்படவில்லை. மாறாக, ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் செயல்களுக்கேற்ப கூலி கிடைக்கும் என்றே அனைத்து வேதங்களும் கூறுகின்றன.

பயன்கள்:

1. இறைவனிடமிருந்து வந்த வேதங்கள் அனைத்தும் நன்மை-தீமை, நல்லவர்-கெட்டவர் என்ற வேறுபாட்டை தெளிவாக வலியுறுத்துகின்றன. இவ்வேறுபாடு இல்லாத மார்க்கம் இறைவனிடமிருந்து வந்ததாக இருக்க முடியாது.
2. மார்க்க விஷயங்களில் ஆதாரமற்ற கருத்துக்களை கூறுவது தவறு. ஒவ்வொரு கருத்துக்கும் தெளிவான ஆதாரம் இருக்க வேண்டும்.
3. இறுதி நாளில் ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் செயல்களுக்கேற்ப கூலி வழங்கப்படும் என்பது இஸ்லாத்தின் அடிப்படை நம்பிக்கைகளில் ஒன்று. இது மக்களை நல்ல செயல்களுக்கு ஊக்குவிக்கிறது.
4. இந்த வசனம், மார்க்க விஷயங்களில் குர்ஆனையும், நபிவழியையும் மட்டுமே ஆதாரமாக கொள்ள வேண்டும் என்ற உண்மையை வலியுறுத்துகிறது.