Аль-Араф · 102/206
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф
وَمَا وَجَدْنَا لِأَكْثَرِهِم مِّنْ عَهْدٍ ۖ وَإِن وَجَدْنَا أَكْثَرَهُمْ لَفَاسِقِينَ ۝١٠٢
Wa maa wajadnaa li aksarihim min `ahd; wa inw wajadnaaa aksarahum lafaasiqeen
📖 Ба Тоҷикӣ
Дар бештаринашон вафое ба аҳд наёфтем ва бештаринро ҷуз нофармонон надидем.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои муҳим:
  • «عَهْد»: аҳду паймон, вафодорӣ ба аҳд.
  • «فَاسِقِين»: фосиқон, яъне касоне ки аз тоъат ва фармони Худо берун рафтаанд.
  1. Тафсири оят:

Худованди мутаъол хабар медиҳад, ки дар умматҳои гузашта, ки паёмбарон ба сӯяшон фиристода шуда буданд, дар аксари онҳо вафодорӣ ба аҳду паймоне, ки Худо ба онҳо амр карда буд, ёфт нашуд. Онҳо ба аҳди худ истодагӣ накарданд ва ба амрҳои Худо гӯш надоданд. Балки аксари онҳоро касоне ёфтем, ки аз тоъати Худо берун рафта, аз роҳи рост дур шуда буданд. Яъне, аксари онҳо фосиқ буданд ва аз итоати Парвардигор рӯй гардонданд.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят моро огоҳ мекунад, ки вафодорӣ ба аҳду паймон ва итоати Худо аз сифатҳои бандагони солеҳ аст.
  • Аз саргузашти умматҳои пешин ибрат гирифтан лозим аст, то мо аз роҳи онҳо дурӣ ҷӯем ва ба фосиқӣ гирифтор нашавем.
  • Ислом дини вафо ва амонатдорӣ аст; ҳар касе ки ба аҳди худ вафо кунад ва ба Худо итоат намояд, ба роҳи наҷот расидааст.
  • Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳамеша худро аз гуноҳу нофармонӣ нигоҳ дорем ва ба сӯи тоъати Худо шитоб кунем, то аз зумраи фосиқон набошем.


📜 Оят 100-104 — Сураи Аль-Араф

100أَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ الْأَرْضَ مِن بَعْدِ أَهْلِهَا أَن لَّوْ نَشَاءُ أَصَبْنَاهُم بِذُنُوبِهِمْ ۚ وَنَطْبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ
Оё барои онон, ки заминро аз пешиниён ба ирс бурдаанд, равшан нашудааст, ки агар бихоҳем, онҳоро низ ба ҷазои гуноҳонашон ба уқубат мерасонем ва бар дилҳояшон мӯҳр мениҳем, то шунидаи натавонанд?
101تِلْكَ الْقُرَىٰ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنبَائِهَا ۚ وَلَقَدْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا بِمَا كَذَّبُوا مِن قَبْلُ ۚ كَذَٰلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِ الْكَافِرِينَ
Инхо деҳаҳоест, ки мо ахборашонро бар ту ҳиконт кунем. Паёмбаронашон бо далелҳои равшан омаданд. Ва ба он чизҳо, ки аз он пеш дурӯғ хонда буданд, имон наёварданд. Ва Худо бар дилҳои кофирон инчунин мӯҳр мениҳад!
102وَمَا وَجَدْنَا لِأَكْثَرِهِم مِّنْ عَهْدٍ ۖ وَإِن وَجَدْنَا أَكْثَرَهُمْ لَفَاسِقِينَ
Дар бештаринашон вафое ба аҳд наёфтем ва бештаринро ҷуз нофармонон надидем.
103ثُمَّ بَعَثْنَا مِن بَعْدِهِم مُّوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَظَلَمُوا بِهَا ۖ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ
Баъд аз онҳо Мӯсоро бо оётамон бар Фиръавну қавмаш фиристодем. Ба оётамон кофир шуданд. Инак бингар, ки оқибати муфсидон чӣ гуна будааст!
104وَقَالَ مُوسَىٰ يَا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ
Мӯсо гуфт: «Эй Фиръавн, ман паёмбаре аз ҷониби Парвардигори оламиёнам.
Аль-АрафФеҳристи Қуръон
206Оят
MeccanRevelation
102Оят

Тарҷума — Аль-Араф 102

Сураи Аль-Араф Оят 102 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар бештаринашон вафое ба аҳд наёфтем ва бештаринро ҷуз нофармонон…

Сураи Оят 102/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 100–104. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers