Suurah Al-A'raaf — Aayad 102

Macnaha Erayada:

• Cahdi (عهد): Waa ballanqaadka iyo axdiga uu Ilaahay ka qaaday ummadaha hore inay caabudaan Isaga oo kaliya oo ay u hogaansamaan rasuulladiisa.
• Faasiqiin (فاسقين): Waa kuwa ka baxa daacadda Ilaahay, kuwa xunxun ee ka weecda amarka Eebe.

Tafsiirka:

Allah Subxaanahu watacaalaa wuxuu sheegayaa in markii uu eegay ummadihii hore ee la soo diray rasuulladii, uusan ku helin badankooda ballan-qaad sugan iyo weynaansho. Waxaa laga yaabaa inay yiraahdeen hadal, laakiin ficilladoodu waxay ka beeniyeen ballankoodii. Badankood waxaa laga helay iyagoo ka baxay daacadda Ilaahay, ka weecday amarkiisa, oo ku xadgudbay xuduuddiisa. Waxay ku xirnaayeen caasimadnimo iyo fallaago, uma ayan hogaansamin rasuulladii loo soo diray, mana ayan qaadin waanadii loo sheegay. Tani waa calaamad ka mid ah calaamadaha halaagga iyo ciqaabta ku dhacday ummadihii hore, sida Caad, Thamuud, iyo kuwa kale.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Ballan-qaadka Eebe waa mid aad muhiim u ah, waana in la dhawraa oo lagu camal falaa, ma aha oo kaliya in lagu yiraahdo afka.
2. Dadka aan dhawrin ballanka Eebe waxay ku dhacaan faasiqinimo, taasoo keenta halaag iyo ciqaab adag.
3. Nolosha adduunyo waa imtixaan, Ilaahay wuxuu eegayaa camalka iyo daacadda, ee aan ka dhawranno inaan noqonno kuwa lagu xuso faasiqinimada.
4. Islaamku wuxuu ku boorrinayaa daacadnimada, ballan-qaadka, iyo u hogaansanaanta Eebe, taasoo keenta nolol wanaagsan adduun iyo aakhiraba.
5. Aayadani waxay noo digaysaa inaan ka eexanno caasimadnimadii ummadihii hore, oo aan ku dayanno wanaaggooda, isla markaana aan ka fogaanno xumaantoodii si aan ugu nabadgalno darajada Eebe.