Surah Al-A'raf — Talata 102

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• ʿAhd (عهد): Kasunduan o tipan—ang pangako ng pagsunod at katapatan kay Allah, at ang pagtupad sa Kanyang mga utos.
• Fāsiqīn (فاسقين): Mga lumalabag sa pagsunod kay Allah; mga taong lumalayo sa Katuwiran at sumusuway sa Kanyang mga ipinag-uutos.

Paliwanag ng Talata:

Sa talatang ito, ipinapaalam ng Allah na nang suriin Niya ang kalagayan ng mga nakaraang pamayanan—yaong mga pinadalhan ng mga propeta at mga sugo—hindi Niya nakita sa karamihan sa kanila ang katapatan sa kanilang kasunduan. Sila ay binigyan ng mga utos, babala, at mga tanda, ngunit hindi nila tinupad ang pangakong kanilang ginawa sa kanilang Panginoon. Sa halip, natuklasan Niya na ang karamihan sa kanila ay mga suwail—mga taong lumihis sa tamang landas, sumuway sa mga utos ng Allah, at nagpakasasa sa mga ipinagbabawal. Ang kanilang mga puso ay naging matigas, at ang kanilang mga gawa ay puno ng kasamaan, kaya't hindi sila nakinabang sa mga aral na ipinadala sa kanila.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang katapatan sa kasunduan kay Allah ay tanda ng tunay na pananampalataya; ang sinumang nagpapanatili nito ay nasa landas ng tagumpay, samantalang ang sumisira nito ay nasa kapahamakan.
2. Ang kasaysayan ng mga nakaraang pamayanan ay isang aral—ang pagsuway at pagtalikod sa mga utos ng Allah ay nagdadala ng pagkawasak, samantalang ang pagsunod ay nagdadala ng biyaya at kaligtasan.
3. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na pahalagahan ang biyaya ng Islam at ng Qur'an, sapagkat tayo ay binigyan ng malinaw na gabay upang hindi tayo mapabilang sa mga taong lumabag sa kanilang tipan.
4. Nagpapalakas ito ng ating hangarin na maging matatag sa pagsunod kay Allah, at nagpapaalala sa atin na ang tunay na tagumpay ay nasa pagtupad sa Kanyang mga utos at pag-iwas sa Kanyang mga bawal.