سوره اعراف — آیه 102

معانی کلمات:

• عهد: پیمان، وفاداری به عهد و پیمان الهی.
• فاسقین: خارج‌شوندگان از طاعت و فرمان خداوند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) و مؤمنان خبر می‌دهد که در میان امت‌های پیشین، اکثر آن‌ها وفادار به عهد و پیمان الهی نبودند. آنان پیمانی را که با خدا بسته بودند (پیمان توحید، اطاعت از رسولان و عمل به شریعت) شکستند و به آن پایبند نماندند. خداوند در میان آنان اکثریتی را یافت که از طاعت و فرمان او خارج شده بودند و راه فسق و گناه را در پیش گرفته بودند. این آیه اشاره به آن دارد که با وجود ارسال پیامبران و نزول کتب آسمانی، بیشتر مردم به جای ایمان و اطاعت، راه کفر و نافرمانی را برگزیدند و تنها عده کمی به عهد خود وفادار ماندند.

فواید و پیام‌های آیه:

1. اهمیت وفای به عهد: این آیه نشان می‌دهد که وفای به عهد و پیمان الهی از مهم‌ترین ویژگی‌های مؤمنان است و خداوند از بندگانش انتظار دارد که به عهد خود با او پایبند باشند.
2. هشدار به امت‌های بعدی: این آیه هشداری است برای ما که از سرنوشت امت‌های پیشین عبرت بگیریم و از شکستن عهد الهی و پیروی از هوای نفس پرهیز کنیم.
3. رحمت الهی برای مؤمنان: با وجود اینکه اکثر مردم فاسق شدند، خداوند رحمت خود را شامل حال مؤمنان و وفاداران به عهد کرده و آنان را از عذاب نجات می‌دهد.
4. دعوت به استقامت: این آیه مؤمنان را دعوت می‌کند که در مسیر اطاعت و بندگی استوار بمانند و از اینکه در اقلیت باشند نهراسند، زیرا معیار ارزش نزد خداوند تقوا و اطاعت است، نه کثرت افراد.
5. شناخت طبیعت انسان: این آیه به ما می‌آموزد که انسان بدون تذکر و تلاش مداوم ممکن است از مسیر حق منحرف شود، بنابراین نیازمند تذکر، دعا و پناه بردن به خداوند در هر لحظه است.