Surah Al-A'raf — Aya 102

Ma’anonin Kalmomi:

• "عَهْدٍ": watau alkawari ko amana da suka dauka wajen bin Allah da ManzanninSa.
• "لَفَاسِقِينَ": watau masu fita daga tafarkin Allah, masu saba wa umarninSa.

Fassarar Ayar:

Allah Madaukakin Sarki yana bayyana cewa, a cikin al’ummomin da suka gabata waɗanda aka aiko musu da Manzanni, ba a sami mafi yawansu suna da aminci ga alkawarin da suka yi ba, kuma ba su kasance masu riƙon amana ba. A maimakon haka, an same su da yawa daga cikinsu suna fita daga ɗa’a ga Allah, suna ƙetare iyakokinSa, suna sabawa umarninSa. Wannan yana nuna cewa mafi yawansu ba su amsa kiran Manzanni ba, kuma ba su tsaya a kan tafarkin gaskiya ba, sai kaɗan daga cikinsu waɗanda suka yi imani da suka bi umarnin Allah. Wannan shi ne dalilin halakar da aka yi musu, domin sun ƙi bin alkawari da suka ɗauka na bauta wa Allah kaɗai.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana muhimmancin riƙon alkawari da amana, domin Allah yana son bayinSa su kasance masu aminci ga alkawarin da suka yi da Shi da kuma tsakanin juna.
2. Tana gargaɗe mu kada mu zama daga cikin waɗanda suka saba wa umarnin Allah, domin sakamakon hakan shi ne halaka kamar yadda ya faru da al’ummomin da suka gabata.
3. Tana ƙarfafa mu mu kasance daga cikin ‘yan tsiraru masu aminci da biyayya, ba daga cikin mafi yawan masu fasa aiki ba, domin Allah yana son masu riƙon amana da masu bin tafarkin gaskiya.
4. Ayar tana tunatar da mu cewa Allah yana lura da ayyukanmu, kuma ba ya ɓoye masa kome daga halinmu, don haka mu yi ƙoƙari mu kasance cikin masu aminci da ɗa’a a gare Shi.